
ชีวิตเรียบง่ายของนะมามิ หรือเหมียว หญิงสาวผู้มีอาชีพทาสแมว และซ่อมหนังสือชำรุดไปบริจาค มีอันต้องปั่นป่วน เมื่อจู่ ๆ ชายหนุ่มคนหนึ่งปรากฏตัวที่บ้าน แล้วบอกว่า “ผมคือตัวร้ายจากนิยายที่คุณเพิ่งอ่านไป” เวฬา จากนิยายเรื่อง รักบุรี ของอุณาโลมน่ะหรือ ...บ้าไปแล้ว! ไม่นะ! ไม่จริง! แต่ดูเหมือนเจ้าวายร้ายจอมแสบโนสนโนแคร์ว่าใครจะเชื่อหรือไม่ เขายังคงปักหลักกินอยู่หลับนอน แถมเนียนเป็นพี่เลี้ยงแมวอยู่ที่บ้านนะมามิ ทำตัวเหมือนเจ้ากรรมนายเวรที่ขี่หลังเธอมาตั้งแต่ชาติปางก่อน เห็นทีต้องพึ่งนักเขียนหนุ่มในการไล่ผี เอ๊ย...ผลักดันตัวร้ายกลับไป แต่...หล่อก็หล่อออกปานนั้น ทำไมคุณนักเขียนถึงได้ทำตัวละม้ายผีดิบนักล่ะ บ้านหลังเล็กของเธอยิ่งวุ่นวายกว่าเดิม เมื่อมีทั้งตัวร้ายและนักเขียนมาอยู่ด้วยกัน แถมที่ยุ่งเหยิงที่สุดน่ะ คือ...หัวใจ “ง่ายมาก คุณก็เขียนให้ผมเป็นตัวดีสิ แล้วผมจะกลับไปทันทีเลย” แต่จนแล้วจนรอด อุณาโลมก็ยังเขียนไม่ได้เสียที จนนะมามิสงสัยว่า หรือจริง ๆ แล้ว เวฬาไม่ได้อยากเป็นคนดี แค่...ต้องการเป็นตัวของตัวเองเท่านั้นแหละ