Францын аугаа их бичгийн хүн А.Дюмагийн /1802-1870/ уран бүтээлийн хамгийн эрчимтэй үе нь 1840-1870 он хэмээн судлаачид тэмдэглэсэн байдаг. Үнэхээр ч энэ хугацаанд “Монте Кристо гүн”, “Шадар гурван цэрэг”, “Хорин жилийн хойно”, “Бражелон бээл” зэрэг романууд болон бусад олон туурь, жүжиг, замын тэмдэглэл гэх мэт даян дэлхийд алдар нь түгсэн бүтээлүүдээ туурвисан байдаг. Дюмаг 1892 онд Эльба арлаас холгүй байдаг Полонез арал дээр ан хийж явахад нь “Монте-Кристо гүн“ романы санаа анх төрсөн гэдэг. Хажууханд нь байсан “Монте Кристо” гэдэг арлын нэр зохиолчийн санаанаас гаралгүй явсаар Парист буцаж ирээд чухам юуны тухай бичихээ товлоогүй атлаа хэвлэлийн газартай “ийм нэртэй зохиол бичнэ” хэмээн гэрээ хийчихжээ. Ингэж байтал Парисын цагдаагийн газрын архивын ажилтан Жак Пешегийн дурсамжаас энэ зохиолын гол утга санаа, зангилааг санамсаргүй олж авсан байна. Ургуулан бодож, үгээр урлахдаа гарамгай Дюма дээрх явдлаас санаа авч, түүхэн үйл явдалтай холбоод, амьдралд үнэхээр тохиолдсон мэт санагдах, дахин дахин уншсан ч уйдамгүй энэхүү гайхамшигт зохиолыг бүтээжээ.
