Οι «ήρωες» είναι καθημερινοί άνθρωποι που ξεπερνάνε τα όριά τους και φτάνουν σε οριακές στιγμέςκαι καταστάσεις. Καθένας μας είναι εν δυνάμει δολοφόνος, αλλά η συγκυρία -άλλοι την ονομάζουνκακιά στιγμή- μας οδηγεί να ξεπεράσουμε τη διαχωριστική γραμμή... Πρέπει να σκεφτούμε: Tιείναι τελικά οι δολοφόνοι; Ανθρωποι που κάνουν συχνά ό,τι δεν μπορούν να κάνουν οι άλλοι...εμείς! Ξεπερνάνε τις κοινωνικές συμβάσεις, γίνονται παιδιά και υπεράνθρωποι. Είναι άρρωσταμυαλά που νιώθουν «θεοί» έχοντας πάνω στους άλλους ανθρώπους δικαίωμα ζωής και θανάτου. Όταν οι «δράκοι» σκοτώνουν, αισθάνονται σαν θεοί, έχουν το ατιμώρητο! Είναι ήρωες πουφτάνουν από το ζενίθ στο ναδίρ! Από την απόλυτη κυριαρχία στην κόλαση. Δεν είναι τυχαίο ότιμετά την ομολογία της πράξης τους βλέπουμε άτομα με αφάνταστη ηρεμία, με σχεδόν απίστευτα«ακίνδυνες φυσιογνωμίες», που σχεδόν πάντα κρύβουν μια βαθιά θρησκευτικότητα μέσα τους...