Όταν ο πατέρας του διάσημου συγγραφέα κόμικς Ζοάν Σφαρ πεθαίνει, ο γιος, που δεν είχε και τις καλύτερες σχέσεις μαζί του, πιάνει την πένα και γράφει ένα βιβλίο πολύ προσωπικό, συγκινητικό, δηκτικό και τρυφερό συνάμα. Με γέλια και με δάκρυα. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου) «Βιβλίο πένθους, που αποδεικνύει ότι ο Σφαρ, μετά τον θάνατο του πατέρα του, διατήρησε ανέπαφα όλα εκείνα που τον χαρακτηρίζουν: την ευφυΐα, την αυθάδεια, το χιούμορ, την ειρωνεία. Η ωριμότητα και η θλίψη τού προσέθεσαν μια πινελιά σοβαρότητας, που του ταιριάζει.» (Telerama) «Υπέροχο βιβλίο. Αφήγηση ανάλαφρη, γλυκιά, χαμογελαστή, που ξαφνικά, χωρίς προειδοποίηση, ακολουθείται από σελίδες ανείπωτης θλίψης. Το γέλιο δεν απέχει πολύ από τα δάκρυα. Αυτό το μείγμα αστείου και συγκίνησης προσδίδει στο έργο απίστευτο βάθος, και την αλήθεια του.» (Le Figaro) «Δεν μπορούμε να κλαίμε όπως να 'ναι, αλλιώς το πένθος δεν λειτουργεί. Ο Σφαρ κλαίει, λοιπόν, χαμογελώντας. Η λογοτεχνία αναλαμβάνει τα υπόλοιπα.» (Le Monde) «Το μυστικό του Σφαρ; Το χιούμορ του, που το χειρίζεται με επιδεξιότητα, προσθέτοντας μια δόση τρυφερότητας. Ο Σφαρ υπογράφει ένα από τα πιο συγκινητικά και εύθυμα κείμενά του. (Page) «Όπου ο συγγραφέας πενθεί τον πατέρα του, αναμειγνύοντας χιούμορ και λύπη.» (Officiel)