เรื่องราวของเด็กหญิงกะทิที่เติบโตเป็นสาวน้อย และต้องออกเดินทางสู่โลกกว้างเพื่อตัดสินใจเรื่องสำคัญในชีวิตตัวเอง เนื้อความที่รับรู้จากจดหมายทำให้ทั้งตาทั้งกะทินั่งนิ่งในความเงียบแล้วกะทิก็ค่อยๆ ลุกออกมาพูดพึมพำกับตาทำนองว่าจะลงไปเอาของที่วางทิ้งไว้บนแคร่ใต้ถุนบ้าน กะทิพับจดหมายเก็บใส่ซอง ลงบันไดมา และออกวิ่งไปท่าน้ำ น้ำตาเอ่อท้นจนต้องยกมือขึ้นปาดทิ้ง พ่อเขียนจดหมายมาหา แต่อารมณ์ที่กะทิได้จากซองติดแสตมป์นี้ช่างสับสน ใบหน้าของตาที่เผือดซีดสลับแดงจัดย้ำความจริงข้อหนึ่ง...อีกครั้งแล้วที่กะทิต้องตัวสินใจ