Τὰ συγγραφικὰ ἔργα τῶν ἀσκητῶν Πατέρων συγκαταλέγονται στα σπουδαιότερα κεφάλαια τῆς χριστιανικῆς γραμματείας. Τὰ ἔργα τῶν ἀσκητῶν Πατέρων εἶναι ἄφθαστα συγγράμματα σοφίας καὶ πνευματικότητας, ἀσφαλεῖς ὁδηγοὶ γιὰ τοὺς πιστοὺς ὅλων τῶν ἐποχῶν. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ὑπῆρξε ὁ ἅγιος Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος, ὁ ὁποῖος ἀνήκει στοὺς μεγάλους νηπτικούς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας. Μᾶς διασώθηκε ἕνα σημαντικό μέρος τοῦ συγγραφικοῦ του ἔργου, τὸ ὁποῖο τὸν κατατάσσει στοὺς πλέον βαθυ στόχαστους θεολόγους, Ἑρμηνευτής του ὑπῆρξε ὁ νεοφανής ἅγιος τῆς Σερβικῆς Ἐκκλησίας καὶ μέγιστος θεολόγος τοῦ 20ου αἰῶνος, ὅσιος Ἰουστίνος Πόποβιτς, τοῦ ὁποίου ή διδακτορική διατριβὴ εἶχε τίτλο: «Τὸ πρόβλημα τοῦ προσώπου καὶ τῆς γνώσεως κατὰ τὸν ἅγιο Μακάριο τὸν Αἰγύπτιο». Σὲ αὐτὸ ὁ μεγάλος σύγχρονος θεολόγος ἀναλύει σε βάθος τὴν ὑψηλή θεολογία τοῦ μεγάλου διδασκάλου τῆς ἀρχαίας Ἐκκλησίας. Ἔτσι γιὰ ἀκόμη μία φορά κατανοοῦμε μέσα ἀπὸ τὰ συναξάρια τῶν Ἁγίων μας ὅτι οἱ μνῆμες τῶν Ἁγίων εἶναι καὶ γιὰ ἐμᾶς ἀφορμὲς γιὰ νὰ κατανοήσουμε καὶ νὰ ἐπιδιώξουμε τὸν ἀληθινὸ σκοπό γιὰ τὸν ὁποῖο ἤρθαμε στον κόσμο, δηλ. νὰ ἀγωνιστοῦμε καὶ νὰ τελειωθοῦμε ἐν Χριστῷ. Ἀσφαλής ὁδηγός γιὰ τὸν ἀγώνα αὐτὸν εἶναι τὸ παρὸν ἐγχερίδιο μὲ τὸν τίτλο «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ». Αποδίδεται στὸν ἅγιο Μακάριο τὸν Μέγα, ὅπου ὁ ἅγιος ἀναφέρεται, μὲ τὴν βοήθεια ὡραιότατων εἰκόνων ποὺ δανείζεται ἀπὸ τὴν φύση καὶ τὴν Ἁγία Γραφή, στις ποικίλες ἐνέργειες τῆς θείας χάριτος μέσα μας. Ἀφοῦ προσκολληθοῦμε στὸν Κύριο μὲ τὴν πίστη καὶ ἀφιερωθοῦμε σ’ Αὐτὸν μὲ τὴν ἀποταγή μας ἀπὸ τὸν κόσμο, ὀφείλουμε, μᾶς λέει, «νὰ καλλιεργοῦμε τὴν γῆ τῆς καρδίας μας», δηλαδὴ νὰ ἐξαναγκάσουμε τὴν ἀνυπάκοη φύση μας νὰ ἐφαρμόσει στην πράξη ὅλες τις εὐαγγελικὲς ἀρετὲς καὶ προπαντὸς τὴν προσευχή. Βλέποντας τότε τὴν καλή μας θέληση ὁ Χριστός θα μᾶς δώσει τὴν δύναμη νὰ ἐκπληρώσουμε ὅλες του τις έντολὲς ἢ μᾶλλον Ἐκεῖνος θὰ τὶς ἐκπληρώσει μέσα μας. Προσδεύοντας ἔτσι ἀπὸ ἀρετὴ σὲ ἀρετή, ἀπὸ δόξα σὲ δόξα πρὸς τὸ πλήρωμα, τὸ πνεῦμα μας θὰ ἀναμειχθεῖ μυστικά μὲ τὸ πῦρ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, θὰ γίνει «ὅλο ὀφθαλμός, ὅλο φῶς» καὶ θὰ ἀποκτήσει τις ἰδιότητες τοῦ Θεοῦ. Κατὰ τὴν τελικὴ ἀνάσταση, τὸ πῦρ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ποὺ κρύβεται στὴν καρδιὰ τῶν ἁγίων, θὰ ξεχυθεῖ πάνω στα σώματά τους καὶ θὰ τὰ κάνει νὰ λάμπουν στὴν αἰωνιότητα ἀπὸ τὸ φῶς τοῦ Θεοῦ». Κατά τὸν ἅγιο Μακάριο, ἡ χριστιανικὴ ζωὴ δὲν ἔχει ἄλλο σκοπό παρὰ τὴν ἀπόκτηση ἤδη ἀπὸ τὴν ζωὴ αὐτὴ τῆς ἐμπειρίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ποὺ θὰ μᾶς δώσει μια «πνευματική αἴσθηση», διὰ μέσου τῆς ὁποίας θὰ μποροῦμε νὰ γευθοῦμε τὴν παρουσία τοῦ Θεοῦ σὲ κάθε στιγμὴ τῆς ζωῆς μας. Ταπεινά εὐχόμαστε αὐτῆς τῆς αἰσθήσεως νὰ λάβουν πεῖρα ὅλοι ὅσοι ἐντρυφήσουν στοὺς παρόντας λόγους τοῦ Ἁγίου Μακαρίου. Ὅσους μᾶς παρεκίνησαν στὴν παρούσα ἐργασία καὶ ποικιλοτρόπως συνέβαλαν στην διεκπεραίωσή της εὐχαριστοῦμε θερμότατα εὐχόμενοι ταπεινὰ ὁ Ἅγιος νὰ τοὺς ἀμείψει γιὰ τὸν κόπο τους. Βενέδικτος Ἱερομόναχος Νέα Σκήτη Ἁγ. Παύλου. Ἅγιον Ὄρος