«Τρεις φορές ονειρεύτηκα τη θαυµαστή πόλη…» Επιθυµώντας µε εµµονή να επισκεφθεί ξανά την πόλη που είχε δει στα όνειρά του, ο Ράντολφ Κάρτερ αφήνει πίσω του την πεζή καθηµερινότητα και ταξιδεύει σε έναν ζωντανό κόσµο ονείρων όπου τα πάντα είναι εφικτά. Καθώς, όµως, πλησιάζει στον προορισµό του –τη µυστηριώδη Καντάθ, κατοικία των ίδιων των θεών–, µια άλλη δύναµη, σκοτεινή και απειλητική, τον παρακολουθεί κάνοντας δικά της σχέδια. Ως µια επική ιστορία φαντασίας που συνδυάζει την περιπέτεια, τον κίνδυνο και το φανταστικό, η Ονειρική Αναζήτηση της Άγνωστης Καντάθ εξερευνά ζητήµατα µνήµης και απαγορευµένης γνώσης µέσα από το πρίσµα της αχαλίνωτης φαντασίας του Χ.Φ. Λάβκραφτ. «...τρεις φορές γύρισα πίσω». «Σε βλέπω, Ράντολφ Κάρτερ…» Αν και δεν δηµοσιεύτηκε στη διάρκεια της ζωής του Χ.Φ. Λάβκραφτ (1890-1937), το Η Ονειρική Αναζήτηση της Άγνωστης Καντάθ (The Dream Quest of Unknown Kadath) είναι το µεγαλύτερο από τα έργα του συγγραφέα που σχετίζονται µε τους κόσµους των ονείρων. Γραµµένη το 1926-27, η νουβέλα δεν έτυχε νέας επεξεργασίας από τον ίδιο και έτσι διατηρεί τη ρευστή φύση των ονείρων τα οποία περιγράφει. Μαζί µε την Περίπτωση του Τσαρλς Ντέξτερ Γουόρντ θεωρείται ένα από τα σηµαντικότερα έργα που δηµιούργησε ο συγγραφέας σε αυτή την ιδιαίτερα γόνιµη περίοδό του. Η αφήγηση ακολουθεί τις περιπλανήσεις του Ράντολφ Κάρτερ, του κεντρικού ήρωα, σε έναν κόσµο πανέµορφων (και µερικές φορές τροµακτικών) τοπίων, γεµάτο µε απροσδόκητους συµµάχους και αποκρουστικά τέρατα. Ο Λάβκραφτ συνδυάζει στοιχεία τρόµου και φανταστικού σε µια επική ιστορία, βασισµένη στα ακραία άλµατα φαντασίας και λογικής µε τα οποία πλάθονται τα όνειρα. Το βιβλίο αντλεί πολλά στοιχεία από προηγούµενες ιστορίες του Λάβκραφτ, τόσο θεµατικά όσο και σε χαρακτήρες, και, µολονότι δεν συγκαταλέγεται αυστηρά στη «Μυθολογία Κθούλου», περιέχει στοιχεία που το συνδέουν στενά µε το ευρύτερο σύµπαν της φαντασίας του συγγραφέα. Ο Ράντολφ Κάρτερ, ένας ήρωας που εµφανίζεται και σε άλλα έργα του Λάβκραφτ, είναι ολοφάνερα µια εξιδανικευµένη µορφή του ίδιου του συγγραφέα – ο ροµαντικός, µορφωµένος άνδρας, που νιώθει πιο άνετα µέσα στις ονειροφαντασίες του παρά µέσα στον κόσµο της πραγµατικότητας. Εδώ, ως εξερευνητής του ονείρου, είναι τη µια στιγµή παθητικός παρατηρητής και την άλλη ενεργός συµµέτοχος, όπως συµβαίνει µε όλους µας στη διάρκεια ενός ονείρου. Ο Ι.Ν.Τζ. Κάλµπαρντ αποδίδει αριστοτεχνικά αυτήν τη διττή λειτουργικότητα του εγκεφάλου µε µια ζωντανή διασκευή, βελτιστοποιώντας την αφήγηση του Λάβκραφτ και δίνοντας ζωή σ’ αυτήν τη συνύπαρξη του σουρεαλιστικού, του απειλητικού και του φανταστικού. «...σε βλέπω!»