“จำไว้ว่าเวลาที่มองดาว เรานึกถึงหญ้าเสมอ” เนิ่นนานเพียงใดที่คำพูดนี้ห่างหูจากคนฟังและห่างปากจากคนพูด ไม่คาดคิดมาก่อนว่านั่นจะเป็นครั้งแรก ครั้งเดียว และครั้งสุดท้ายที่จะใครคนหนึ่งจะได้พูดให้ใครอีกคนฟังเช่นนี้ รู้ตัวอีกที...สถานะของทั้งสองก็เป็นเพียงแค่ 'คน(เคย)รัก' ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าไร ไม่ว่าวันนี้ 'ดอกหญ้า' จะเติบโตมาเป็นนักเขียนนิยายออนไลน์ชื่อดังเพียงใด แต่เธอก็ยังเป็น 'ดอกหญ้าที่หลงรักแมว' ตลอดมา 'มัชชาร' คือแมวตัวนั้น... นี่ไม่ใช่เรื่องรักพารานอร์มอล นี่ไม่ใช่เรื่องรักมหัศจรรย์แฟนตาซี นี่เป็นเพียงเรื่องรักธรรมดาเรื่องหนึ่งที่จะจับถึงขั้วหัวใจคุณ! เรื่องราวของผู้หญิงคนหนึ่ง...ที่ตกหลุมรักชายหนุ่มผู้มีนิสัยเหมือนแมว เพราะเราซ่อนใครคนหนึ่งไว้ในนิยายเสมอ...