นับตั้งแต่ ภูแสนดาว นิยายเรื่องแรกของดวงตะวันที่ออกสู่สายตาผู้อ่านเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2541 กระทั่งมาถึงนิยายเรื่องที่ 8 รุ้งจันทร์ตะวันดาว ในปี พ.ศ.2545 ผู้อ่านที่ติดตามผลงานของดวงตะวันมา ตลอดคงเห็นตรงกันว่า นอกเหนือไปจากความบันเทิงสนุกสนานอันเป็นสิ่งแรกที่ผู้อ่านจะได้รับจากปลายปากกาของดวงตะวันแล้ว สิ่งที่ปรากฏอยู่อย่างเด่นชัดในนิยายทุกเรื่องของนักเขียนผู้นี้ก็คือ ประเด็นความคิด หนักบ้างเบาบ้างสอดแทรกอยู่ในนิยายทุกเรื่องไป ใน รุ้งจันทร์ตะวันดาว ดวงตะวันได้สร้าง “ธิโมส์” ประเทศสมมุติขึ้นเป็นฉากหลักของเรื่อง นอกจากสภาพภูมิประเทศแล้ว ยังได้กำหนดรายละเอียดอื่นๆ ของบ้านเมืองแห่งนี้เอาไว้ได้อย่างน่าสนใจ อาทิ ประวัติศาสตร์ สภาพการเมืองการปกครอง ชีวิตความเป็นอยู่ของผู้คน บ้านเรือน อาหาร รวมทั้งความเชื่อ ทั้งหมดนี้ ดวงตะวันได้นำเสนอผ่าน “ภาษา” อันงดงาม ที่สำคัญ คือเป็นภาษา “ธิมาส์” ที่แม้ไม่มีอยู่จริง แต่ก็ถูกปั้นแต่งขึ้นอย่างสมจริง ผ่านปากคำของตัวละครต่างๆ ที่โลดแล่นอย่างมีเลือดเนื้อ ทั้งคำทักทาย และคำร่ำลาที่มีความหมาย หากแต่เมื่อแลลอดลงไปจากความเป็นนิยายอันว่าด้วยเรื่องของความรักและการแก้แค้นแล้ว รุ้งจันทร์ตะวันดาว ยังสอดแทรก “สาร” บางอย่างเอาไว้อย่างน่าขบคิด ประเด็นว่าด้วย อารมณ์กับเหตุผล หญิงกับชาย นั้นยังคงเป็นประเด็นที่ร้อนและแรงขึ้นมาได้ทุกครั้ง เมื่อถูกหยิบยกขึ้นมาโต้เถียง อีกทั้งการต่อสู้ระหว่างหัวใจกับสมองในสมรภูมิชีวิตของคนคนหนึ่งก็ดูจะไม่เคยจางหายไปเลย เช่นเดียวกับประเด็น ส่วนตัวและสาธารณะ ก็ยังคงผลัดกันรุกผลัดกันรับและช่วงชิงความได้เปรียบอยู่ในพื้นที่และเวลาต่างๆ อยู่เสมอ เชื่อว่า ผู้อ่านหลายท่านเองก็อาจจะได้เคยล่วงเข้าไปใน “สงคราม” เหล่านี้กันมาบ้างแล้ว เช่นเดียวกับที่ศาวีรันดา ตัวละครเอกของ รุ้งจันทร์ตะวันดาว เผชิญอยู่ “ในชีวิตที่ผ่านมา ไม่เคยสักครั้งเลยหรือ ที่คุณทำบางสิ่งบางอย่างไปด้วยความรู้สึกล้วนๆ หันหลังให้เหตุผล และกฏเกณฑ์ต่างๆในโลกนี้ แล้วเดินไปบนหนทางแห่งความรู้สึกที่หลายคนอาจเห็นว่าโง่เง่าสิ้นดี แต่ถ้าไม่ทำตามหัวใจ ก็ไม่รู้ว่าจะมีชีวิตอยู่อย่างฉลาดเฉลียวไปทำไม

นิยายลำดับ 2 ในชุดธิโมส์ “ต่อให้ทะเลเมฆจางหาย ขอเพียงหัวใจยังคงอยู่” รักที่ริมทะเลเมฆ เป็นนิยายเรื่องที่สองในชุดเมืองสมมุติ “ธิโมส์”—แผ่นดินแสงดาว กิรันนาเป็นวาตีของชุมชนริมทะเลแห่งหนึ่งของธิโมส์ ที่ถูกใช้เป็น “พื้นที่” ประลองอำนาจทางการเมืองระหว่างกลุ่มผลประโยชน์สองกลุ่ม หนึ่งนั้นคือกลุ่มบันทรีของรัฐมนตรีบันทรีที่กำลังผันตัวเองมาตั้งพรรคการเมือง และอีกหนึ่งคือกลุ่มของ เคช เคเชรี คนภูเขาที่ลึกลับและน่ากลัว ผู้หญิงแห่งท้องทะเลเข้าใจตลอดมาว่า ผู้ชายจากขุนเขาอย่างเคชจ้องจะฮุบรันนา วาตี บ้านของหล่อน เป็นสถานที่สร้างท่าเรือน้ำลึกแห่งใหม่ของธิโมส์ และเขาเป็นผู้ทำให้เกิดอุบัติเหตุและเรื่องราวร้ายๆ มากมายขึ้นที่นั่น จนกระทั่งเคชตัดสินใจลักพาตัวกิรันนาขึ้นไปอยู่ “ในอ้อมกอดของเมฆา” ที่คฤหาสน์เมฆ บนยอดเขาเคเชรีอันหนาวเย็นนั่นละ ความจริงจึงเปิดเผยว่าแท้จริงแล้ว ใครกันแน่ที่เป็นคนก่อเรื่องราวทั้งหมดขึ้นที่รันนา วาตี และทำเช่นนั้นไปเพื่ออะไร

เป็นเรื่องในชุดธิโมส์ (รุ้งจันทร์ตะวันดาว, รักที่ริมทะเลเมฆ, ดอกไม้และสายลม) เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นที่เมืองโอจา เมืองทางทิศตะวันออกของธิโมส์ที่มีฝนตกชุกตลอดทั้งปี ทั้งยังเป็นเมืองคนดุเต็มไปด้วยกลุ่มเจ้าพ่อ มาเฟีย ที่ต่างก็แย่งชิงกันเป็นใหญ่ เมื่อหนึ่งในเจ้าพ่อคนสำคัญของโอจาเสียชีวิตลง เจ้าพ่อคนอื่นๆก็ขยับตัวหวังจะก้าวขึ้นไปเป็นใหญ่แทน กระทั่งทำให้เกิดเหตุการณ์รุนแรงขึ้นไม่เว้นแต่ละวัน จำเพาะเจาะจงว่า เหตุการณ์ร้ายๆ เหล่านั้นเกิดขึ้นพร้อมๆกับการค้นพบหลักฐานทางโบราณคดีชิ้นสำคัญของธิโมส์ นั่นคือจารึกบนแผ่นหินปรากฏคำว่า กีระดารา – ปราสาททราย ในเขตที่ดินของเจ้าพ่อคนหนึ่ง เขาชื่อ บีแบลค และนักโบราณคดีสาวที่เดินทางมาขุดค้นหา “กีระดารา” ในเขตที่ดินของบีแบลค ก็คือ ตรีดามาส ยิ่งวันที่ตรีดามาสขุดคุ้นหาหลักฐานจากอดีต เหตุการณ์ร้ายในปัจจุบันก็ยิ่งเกิดขึ้นกับทีมงานของหล่อนไม่เว้นแต่ละวัน จนกระทั่งทำให้หล่อนเชื่อว่า บีแบลคเป็นต้นเหตุของเหตุการณ์ร้ายและความรุนแรงทั้งหมด ปริศนาจากอดีตใกล้จะคลี่คลาย ตรีดามาสและนักโบราณคดีทุกคนคาดหวังว่าจะได้พบ “ปราสาททราย” หลังงามในเขตที่ดินของบีแบลค แต่ขณะเดียวกันความรุนแรงในปัจจุบันก็ทวีขึ้นทุกขณะ และบีบเข้าใกล้ตัวบีแบลคทุกที ...ความรักของแบลคที่มีต่อตรีดามาส และความรู้ของตรีดามาสต่องานโบราณคดี จะช่วยคลี่คลายเรื่องราวทั้งหมด และทำให้เขาและหล่อนก่อร่างสร้าง “ปราสาททรายในสายฝน” สำเร็จหรือไม่ ...โปรดติดตาม

เมืองโอจาในวันที่ฝนตกหนักต่อเนื่อง เนินดินชายป่าแห่งหนึ่งทรุดตัวถล่มลง แผ่นหินหักๆ แผ่นหนึ่งผุดโผล่ขึ้นจากพื้นดิน พร้อมถ้อยจารึกภาษาธิมาส์โบราณ... สำหรับนักอ่านที่ติดตามนวนิยายชุดธิโมส์ของ “ดวงตะวัน” และไม่พลาด ปราสาททรายในสายฝน คงรู้ดีว่า แผ่นหินนั้นนำ ตรีดามาส—นักโบราณคดีสาวชาวธิโมส์ ไปสู่การค้นหา “กีระดารา” คำที่เป็นปริศนาสำหรับนักโบราณคดีธิโมส์มาทุกยุคสมัย และระหว่างการค้นหาความลับแห่งกีระดารานั้นเอง ที่เรื่องราวบางส่วนเสี้ยวของตำนานคนเถื่อนแห่งธิโมส์—กาย กานาเมซ ได้ปรากฏขึ้น คนเถื่อนที่ชนธิโมส์รุ่นหลังจดจำเขาทั้งในฐานะต้นตำนานคนเถื่อนแห่งเมืองคนดุ อลันจา-โอจา และในฐานะบุรุษที่ยอมพลีทุกอย่างในชีวิตเพื่อปกป้องแผ่นดินแสงดาว หากยิ่งไปกว่านั้น มันยังเผยบางแง่มุมของความสัมพันธ์ซ่อนเร้นล้ำลึกระหว่างเจ้าหญิงผู้สูงศักดิ์ต้นราชสกุลครีราโมส์ นักรบคนเถื่อนแห่งแดนตะวันฉาย กับสองผีเสื้อหนุ่มแห่งแดนตะวันดับ เพื่อนน้ำมิตรที่ร่วมศึกเคียงบ่าเคียงไหล่ กาย กานาเมซ เอาไว้ด้วย กีระดาราที่แท้แล้วคืออะไร หัวใจรักของนักรบคนเถื่อนกับผีเสื้อหนุ่มแห่งแดนตะวันดับ อยู่ที่ใด... ผีเสื้อลายตะวัน จะนำเราย้อนอดีตไปยังแผ่นดินธิโมส์เมื่อกว่าสามพันปีก่อน ในยุคที่ความเป็นรัฐชาติยังไม่ถือกำเนิดบนแผ่นดินแสงดาว พร้อมเปิดตำนานแห่งรักอันยิ่งใหญ่ของคนเถื่อนผู้กล้า และเผยปริศนาแห่งกีระดารา—ปราสาททรายอันโอฬาริก ที่อยู๋ในหัวใจใครหลายคน

นับจากที่ ปราสาททรายในสายฝน พาเราไปรู้จัก “กีระดารา” พร้อมเผยบางส่วนเสี้ยวของตำนานคนเถื่อนแห่งธิโมส์—กาย กานาเมซ และ ผีเสื้อลายตะวัน นำเราย้อนอดีตกลับไปยังแผ่นดินธิโมส์เมื่อกว่าสามพันปีก่อน เปิดตำนานรักอันยิ่งใหญ่ของคนเถื่อนผู้กล้า เจ้าหญิงต้นราชสกุลครีราโมส์ และนักรบหนุ่มแห่งแดนตะวันดับ รวมทั้งเผยความจริงแห่งกีระดาราอันโอฬาริก “ดวงตะวัน” จะนำเรากลับไปยังแผ่นดินแสงดาวเมื่อกว่าสามพันปีก่อนอีกครั้ง ในวันที่กำแพงหินแห่งโมเนตาและอลันจาลุล่วง ฝันและหวังของคนเถื่อน กาย กานาเมซ เดินไปเกินครึ่งทาง แผ่นดินแสงดาวว่างเว้นจากศึกสงครามนานนักแล้ว ...ทว่า ทะเลไม่เคยไร้คลื่นลม เช่นเดียวกับศึกในหัวใจผู้คนที่ปะทุขึ้นได้ตลอดเวลา หลังจากครีราโมส์ล่มสลาย อลาสยังคงไร้ซึ่งกีระดารา ทั้งในโมงยามที่ปราศจากฟากฟ้าสีน้ำเงินแห่งครีราโมส์ คลุมครอบ แผ่นดินก็ดูรานร้าวพร้อมปริแยก ทุกคนต่างดิ้นรนเอาตัวรอด ไม่มีใครหรือสิ่งใดที่จะหลอมรวมดวงใจของผู้คนให้เป็นหนึ่งเดียว เวลาเช่นนี้เองที่เปิดโอกาสให้ใครบางคนแอบอ้างอำนาจมืดของกูตูร์ กดข่มผู้คนไว้ภายใต้ความหวาดกลัว คนเล็กคนน้อยในแผ่นดินต่างต้องสยบยอมต่ออำนาจเถื่อน นี่ย่อมไม่ใช่แผ่นดินแสงดาวอย่างที่ กาย กานาเมซ อยากเห็น ทว่าในคืนวันที่มืดมิดนี้ ...ใครเล่าที่จะสืบทอดรักและหวังของคนเถื่อนแห่งแดนตะวันฉาย ใครกันที่จะคืนสู่อลาส กลับมากอบกู้บัลลังก์ครีราโมส์ และรวมหัวใจทุกดวงบนแผ่นดินแสงดาวได้อีกครั้ง ?

พรุ่งนี้...สำหรับใครหลายคนอาจเป็นถ้อยคำแห่งความหวัง หากวันวาน วันนี้ หม่นมืดนัก ก็ยังมีความหวัง ว่าแสงแห่งวันใหม่จะสาดฉายมาพร้อมโอกาสใหม่ๆ ในชีวิต แต่สำหรับใครบางคน พรุ่งนี้...วันใหม่...รุ่งเช้า...ถ้อยคำเหล่านี้กลับคล้ายจะยิ่งตอกย้ำว่าความทุกข์ไม่มีทางหมดสิ้นไป แสงแห่งอรุโณทัยไม่อาจส่องลอดเข้ามาในห้วงหัวใจอันมืดมิด ได้แต่บอกกับตัวเองว่า “ชีวิต” ช่างยาวนานเกินจะทน ใครจะเชื่อว่า เรเวียร์ ศิลปินหนุ่มชื่อดังผู้มากความสามารถ ทายาทคนเดียวของคุ้มผีเสื้อ ตระกูลเก่าแก่ที่มั่งคั่ง จะคือใครคนนั้น สังคมและผู้คนรอบข้างรับรู้เพียงว่า เขาคือศิลปินผู้มีโลกส่วนตัวสูง ลึกลับ ยากที่ใครจะเข้าถึงและเข้าใจ ไม่มีใครรู้ ว่ารอยยิ้มหยันบนใบหน้า ทีท่าเฉยชา ไร้อารมณ์ความรู้สึก ของบุรุษหนุ่มรูปงาม เกิดจากอะไร ความเลอเลิศถึงพร้อมในชีวิต ทั้งรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ และสติปัญญา ซึ่งราวกับเฮกัลมอบให้จนเกินพอ ก่อให้เกิดปมอันใดในหัวใจ หรือแท้ที่จริง มันเป็นดั่งคำที่ผู้คนเล่าขาน...ลูกหลานและผู้คนในคุ้มผีเสื้อ...ไม่ว่าใคร ยุคสมัยใด ล้วนแต่ประสบชะตากรรมแปลกประหลาด มีชีวิตโดดเดี่ยวเดียวดาย ประหนึ่งต้องคำสาป! ไม่มีใครรู้ มีเพียงเขาเท่านั้นที่รู้ ว่าเกิดอะไรขึ้นกับ “ชีวิต” หากที่ไม่รู้ก็คือ...ทำอย่างไรจึงจะพ้นไปจากชีวิตเช่นนี้ได้ ในวันคืนที่มืดมิด โดดเดี่ยว และทุกข์ท้อ เรเวียร์ได้แต่ถามตัวเอง จะมีสักวันไหม...ที่พลังแห่งหัวใจของใครสักคนจะทำให้อรุณรุ่งฉายฉาน...เปิดทางให้เขาก้าวผ่านห้วงรัตติกาลที่ยาตราสู่ชีวิตมาเนิ่นนานวันเสียที

มรรคาแห่งรักของใครหลายคนอาจซับซ้อน วนเวียน วกวน ทอดยาวไกลแสนไกล หากสำหรับใครคนหนึ่ง มรรคาแห่งชีวิตกลับทอดยาวกว่า...ยาวไกลคล้ายจะไม่สิ้นสุด เนิ่นนานกระทั่งสุข-ทุกข์ ร่ำรวย-ยากไร้ เฟื่องฟู-ตกต่ำ ยกย่อง-หยามหยัน เกลียดชัง...หรือแม้รัก ก็ล้วนไร้ความหมาย ชีวิตคือกรงขังอันแสนทรมาน เรเวียร์เชื่อเช่นนั้น! สิ่งเดียวที่เขาต้องการคือความตาย และพร้อมยอมทำทุกทางเพื่อก้าวสู่จุดหมายที่วาดหวัง ทว่า ในนาทีที่เข้าใกล้ปรารถนาที่สุดนั้นเอง เฮกัล เธมส์ หรือกูตูร์ ก็สุดรู้ กลับเล่นตลกกับ “ชีวิต” ใช่เพียงไม่ตาย หากความทรงจำมากมายยังขาดหาย ไม่ปะติดปะต่อ ไร้อดีต มีเพียงปัจจุบันอันว่างเปล่า และอนาคตที่มองไม่เห็น เป็นคนใหม่ในชีวิตเดิม ท่ามกลางอวลไอของอาถรรพ์ คำสาป และมนตรา ที่ยังมิล่วงผ่าน ไม่มีใครรู้ว่า...นี่คือรัตติกาลอันยืดเยื้อยาวนานที่จัก “เริ่มต้น” อีกครั้ง หรือคืออรุโณทัยแห่งชีวิต ที่จะทอดนำเขาสู่ “ความตาย” ที่ปรารถนา

คนัฆคือดินแดนที่เชื่อกันว่าเป็นของกูตูร์ หนึ่งในสามเทพเจ้าของธิโมส์ซึ่งขึ้นชื่อว่าโหดร้ายที่สุด คนัฆจึงเปรียบดั่งดินแดนอสูรที่ใครก็ไม่อยากจะเฉียดกรายเข้าใกล้ หญิงสาวชาวอลากาสอย่างศิตารู้สึกกลัวจับใจเมื่อรู้ว่าจะต้องเข้าไปเป็นครูในโรงเรียนเล็กๆที่นั่น ทว่าเมื่อย่างเท้าเข้าไปยังดินแดนอสูรนั่นเองที่ความคิดของศิตาเปลี่ยนไป คนัฆบางคนสอนหล่อนให้ “กล้า” ไม่เพียงแต่กล้าที่จะเปลี่ยนแปลงทัศนคติและมุมมองที่มีต่อคนัฆเท่านั้นหรอก ยังกล้าที่จะรัก ที่จะฝัน และทำทุกอย่างตามที่หัวใจตัวเองปรารถนา เมื่อเปิดใจให้รักแล้วนั่นละ ศิตาจึงรู้ว่า คนัฆผู้สอนให้หล่อนกล้า ลึกๆแล้วก็มีความกลัวซ่อนอยู่ในหัวใจเช่นกัน หล่อนจะช่วยเขาได้อย่างไรจึงจะทำให้ความกลัวนั้นหมดสิ้นไปจากใจของผู้ชายที่หล่อนรัก ติดตามเรื่องราวของความกลัวและความกล้าในหัวใจคนัฆ - - ผู้คนที่ถูกหยันว่าเป็นดั่งอสูร รวมทั้งความรักที่หอมหวานของหนุ่มคนัฆกับหญิงสาวชาวอลากาสได้ใน “เพชรอสูร” นิยายเรื่องที่ ๑๓ ในชุดธิโมส์

"ชีวิตเต็มไปด้วยบททดสอบ" แมมี...ธีลาสาวแห่งคาเรนา ก็ไม่ใช่คนที่ได้รับการยกเว้น ความรักกับชายหนุ่มสูงศักดิ์อย่างอินทัต ครีราโมส์ ที่เคยคิดเคยเชื่อว่างดงามและมั่นคง กลับโยกคลอนหวั่นไหวเมื่อมีใครอีกคนก้าวเข้ามาในชีวิต ในช่วงที่หญิงสาวทำโพรเจกต์ก่อนเรียนจบว่าด้วยเรื่องเทพปกรณัมธิโมส์ สายลมแห่งรักที่ทำให้หัวใจไหวโยนยังไม่ทันสงบ คนบนฟ้าก็ส่งพายุใหญ่โหมสู่ชีวิตแมมีอีกครั้ง ฟ้าฝนลมแรงกระหน่ำหนักมากขึ้นทุกขณะ กระทั่ง...แทบเอาชีวิตไม่รอด ตลอดเวลาอันหม่นมืดนั้น ชายหนุ่มสองคนหยัดยืนอยู่เคียงข้างแมมี เกาะกุมมือหล่อนไว้...ไม่ปล่อย ไม่ต่างจากเรื่องราวของของเทพเจ้าสูงสุดทั้งสามของธิโมส์...เฮกัล เธมส์ และกูตูร์ ซึ่งแมมีกำลังศึกษาอยู่เลย ความรักของหนึ่งหญิงสองชายที่ดูราวกับจะซ้อนทาบและ “ล้อ” ไปกับเรื่องราวแห่งรักของเทพเจ้าสูงสุดทั้งสามองค์นี้ สุดท้ายแล้วจะลงเอยเช่นไร เธมส์รักใคร ระหว่างเฮกัลผู้เปี่ยมเมตตา กับกูตูร์ ผู้ดุดันโหดร้าย ขาวกับดำ ดีกับชั่ว สงบงามกับสุ่มเสี่ยงท้าทาย? ค้นหาคำตอบได้ในนิยายชุดธิโมส์เรื่องที่ 14 - - รอยรักราชันย์

"มรรคาแสงดาว" ฆีตาร์รู้เหมือนที่เด็กๆคนัฆ หรือใครสักคนที่สนใจเทพปกรณัมธิโมส์รู้ ว่าเส้นทางสายนั้นเชื่อกันว่าอยู่บริเวณป่าลึกรอยต่อระหว่างดอน ไรวัน กับดินแดนของคนัฆ ทว่าเพิ่งรู้ในนาทีนี้เองว่ามันมีอยู่จริง มิใช่แค่เพียงเรื่องราวปรัมปราที่เล่าต่อๆกันมา ภาพวาดบนผนังหอคอยปราสาทกูตูร์ที่คนัฆเด่นชัดขึ้นมาในใจอีกครั้ง

ในเรื่อง “มรรคาแห่งรัก” "ฆีตาร์" นายแบบหนุ่มเดินทางไปยัง "ไตราธัม" ดินแดนของเทพเจ้า ตามตำนานเทพปกรณัม ก่อนจะกลับออกมาในช่วงที่เกิดศึกสงครามครั้งสำคัญขึ้นในหมู่เทพเจ้า และ "เฮกัล" เทพเจ้าสูงสุดกำลังจะถูกสังหาร ชายชราผู้แปลกประหลาดที่นำทางเขาเข้าไปที่นั่น บอกเพียงว่า ฆีตาร์จะต้องกลับไปช่วยเหลือเฮกัล ก่อนที่ชายชราจะตายจากไป ฆีตาร์ได้กลับเข้าไปที่นั่นอีกครั้ง พร้อมกับ "ณาเดีย" หลานสาวของชายชรา ทั้งสองช่วยเหลือเฮกัลและกูตูร์ได้สำเร็จ แล้วพาไปหลบซ่อนตัวที่ไตราอีน ดินแดนของมนุษย์ ความผูกพันที่กลายมาเป็นความรักของหนุ่มสาวเริ่มหยั่งรากระบัดใบ ทว่าศึกสงครามกำลังจะอุบัติขึ้นอีกครั้ง และครั้งนี้คือศึกระหว่างเทพเจ้ากับมนุษย์ ! หรือว่านี่ละ คือสาเหตุของการที่ไตราอีน ดินแดนของมนุษย์ จะตัดขาดแยกออกจากดินแดนของเทพเจ้า และกลายมาเป็น "ธิโมส์" ในที่สุด ร่วมเดินทางไปในตำนานเทพปกรณัมของธิโมส์...อีกครั้ง สัมผัสความวิเศษล้ำเลอค่าของความรัก ได้ใน "ทิพย์แห่งรัก"

นิยายในชุดธิโมส์เรื่องที่ 17 (ตอนต่อจากมรรคาแห่งรัก และทิพย์แห่งรัก) ปิดฉากเรื่องราวในชุดเทพเจ้าอย่างสมบูรณ์ งดงาม และแสนหวาน หลังจากเทพเจ้าทั้งสาม คือเฮกัล เธมส์ และกูตูร์ ใช้พลังแห่งเธวา แยกไตราอีนออกจากไตราธัมสำเร็จ ความตายเท่านั้นที่รอพวกเขาอยู่ ทว่ากลับมีใครบางคนเดินทางจากดินแดนมนุษย์มายังไตราธัม พร้อมกับของสำคัญลํ้าค่าที่ช่วยให้เทพเจ้ายังมีชีวิตอยู่รอด เธมส์ได้รับความช่วยเหลือจากชายหนุ่มคนหนึ่งที่ดูแปลกประหลาด ทั้งสองเดินทางกลับเข้าไปยังใจกลางไตราธัมด้วยกัน ที่นั่นแผ่นดินลุกร้อนด้วยไฟสงคราม และการรุกรานจากศัตรูนอกอาณาจักร ชายหนุ่มแปลกหน้าซํ้าทีท่าแปลกประหลาด ไม่เพียงช่วยชีวิต หากยังนำความรักที่งดงามมามอบให้เธมส์อีกด้วย แต่รักครั้งนี้จะลงเอยอย่างไร ในเมื่อเธมส์คือเทพเจ้า ส่วนเขา...ยังคงเป็นปริศนาดำมืด ว่าคือมิตรหรือศัตรูกันแน่ “เขา” - - คนที่นำหัวใจดวงเก่ากลับคืนมาพร้อมกับรักครั้งใหม่ คือใคร และจะกลับมาทำให้รักครั้งนี้เป็นนิรันดร์ได้หรือไม่ ติดตามได้ใน “นิรันดรแห่งรัก”

รีรายา หญิงสาวชาวธิโมส์จำต้องหลบหนีการไล่ล่าของนักบวชมาร์คีสที่ต้องการจับตัวเธอไปบูชายัญ เธอไม่อยากเชื่อว่าจนปี ค.ศ.นี้ ยังมีพิธีกรรมเช่นนั้นอยู่อีก หรือเพียงเพราะว่า เธอสืบสายเลือดมาจาก “เมศารี” ผู้หญิงที่มีชีวิตเมื่อสามพันปีก่อน ผู้หญิงที่ทำให้การเมืองของมาร์คีบันวุ่นวายปั่นป่วน กระทั่งถูกมันตรา นักบวชคนสำคัญในยุคนั้นนำตัวไปบูชายัญ ไม่ว่าจะหนีไปหลบซ่อนตัวอยู่ที่ใด และมีทหารธิโมส์คอยช่วยเหลือ แต่ในที่สุด รีรายาก็ตกอยู่ในเงื้อมมือของนักบวชมาร์คีสจนได้ “ผมชื่อโอมา เป็นนักบวชมาร์คีส อยู่กับผม แล้วคุณจะปลอดภัย” สำหรับรีรายา คำว่า บูชายัญ ไม่มีทางแปลว่า ปลอดภัย ได้เลย ทว่าสำหรับโอมา ยิ่งวันที่ใกล้ชิดหญิงสาวชาวธิโมส์ เขายิ่งตระหนักว่า เธอได้ร่ายมนตราที่เก่าแก่และศักดิสิทธิ์ที่สุดในโลกให้แก่ชีวิตของเขาแล้ว มนตราที่ชื่อ ความรัก

แม้ชาบีนวาส ตระกูลเก่าแก่ที่ร่ำรวยจากการค้าทาส จะถูกชิงชังรังเกียจเพียงไร แต่โบราณวัตถุใน “กำแพงทาส” กลับเป็นของล้ำค่า ล่อตาล่อใจนักสะสม และนั่นทำให้ เจนีซ หัวขโมยสาว ได้รับ “ใบสั่ง” ให้เข้ามาที่นี่ เธอพลาด ถูกนายน้อยแห่งชาบีนวาสจับได้ แทนการส่งเธอให้ตำรวจ เลียมกลับกักตัวเธอไว้ช่วยงานในปราสาท นั่นเพราะเขาเป็นอาจารย์ด้านประวัติศาสตร์ และเธอมีภูมิรู้ด้านโบราณคดีอันน่าทึ่ง หัวขโมยสาวเข้ามาอยู่ในปราสาท แต่โบราณวัตถุยังหลุดออกไปจากชาบีนวาส ใครกันแน่คือคนร้ายตัวจริง คนใน...หรือคนนอก? คนที่ขโมยความรักและความสุขไปจากครอบครัวซึ่งสืบสายเลือดจากพ่อค้าทาส เลียมตัดสินใจร่วมมือกับเจนีซเพื่อหาคำตอบนี้ หัวขโมยสาวไม่เพียงช่วยเขาไขปริศนา เธอยังนำทางหัวใจเขา ก้าวข้ามกำแพงแห่งอดีต กำแพงทาสที่กักขังเขาและคนในตระกูลชาบีนวาสมานานวัน

บนแนวกำแพงโบราณหน้าปราสาทชาบีนวาส ปรากฏรูปสลักดาบซึ่งมีดอกไม้งามทอดยอดเกี่ยวพันที่ปลายแหลมคม รู้จักกันในชื่อ “ดาบธีลา” ไม่มีใครรู้ที่มาหรือความหมายแท้จริงของมัน ด้วยบันทึกในหน้าประวัติศาสตร์เชบีนบอกเพียงว่า บรรพบุรุษเจ้าของปราสาทแห่งนี้ คือเจ้าชายปลายแถวแห่งชาบีนวาส นายทาสผู้อำมหิต ทั้งยังเชื่อกันว่า มีหญิงสาวจากแดนไกล ถูกไล่ล่าจับตัวมาเป็นทาสอยู่ที่นี่ น่าแปลกก็ตรงที่ หากเจ้าชายแห่งชาบีนวาส คือนายทาสผู้น่าชัง เหตุไฉน “ธีลา” ดอกงามจึงเบ่งบานอวดโฉมอยู่ที่ปลายดาบคม ใครกันแน่ คือพ่อค้าทาสผู้สามานย์ และเรื่องราวแท้จริงเบื้องหลังประวัติศาสตร์การค้าทาสแห่งเชบีนเป็นเช่นไร คำตอบอาจเป็นดั่งถ้อยคำในภาษาธิมาส์โบราณ เอลันตระดารายาวีไลย์—อะไรๆ ก็เกิดขึ้นและเป็นจริงได้เสมอ

ซีเกล นายทหารหนุ่มชาวธิโมส์ ได้รับคำสั่งให้ทำหน้าที่บอดีการ์ด อารักขาเจ้าหญิงแห่งตีตานาสที่จะเดินทางมามอบธีลาโมส์ โบราณวัตถุอายุกว่าสองพันปีซึ่งขุดค้นพบที่ตีตานาส คืนให้แก่ธิโมส์ ได้พบเจอกันเท่านั้น ซีเกลก็มั่นใจว่าเธอคือเจ้าหญิงตัวปลอม เธอชื่อเมยาร์ เขารู้ว่าเธอเป็นใคร ใช้ชีวิตอยู่ที่ไหน ที่แน่ๆ เธอไม่ใช่เจ้าหญิง คำถามก็คือ เหตุใดเมยาร์จึงปลอมตัวเป็นเจ้าหญิง แล้วเจ้าหญิงตัวจริงล่ะ...อยู่ที่ไหน? ซีเกลตัดสินใจบินข้ามฟ้าตามเมยาร์ไปตีตานาส เพื่อสืบหา “ความจริง” อันเกี่ยวพันกับสองราชวงศ์สำคัญของตีตานาส นั่นคือราชวงศ์ตีตาส และราชวงศ์ลีญาซึ่งถือเป็น “สายตรง” ของผู้มีสายเลือดบริสุทธิ์ การสืบค้นเรื่องราวปิดลับทำให้หนุ่มสาวถูกไล่ล่าจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด ท่ามกลางอันตราย...ความรักก่อตัวขึ้นพร้อมๆ กับการค้นพบ “ความจริง” ที่ว่า...

...กว่าสองพันปีก่อน หลังจากเดินทางมาส่งน้องสาวที่เชบีน เจรามและธาทิมแวะไปท่องเที่ยวตีตานาส แผ่นดินแห่งอัญมณีต้อนรับสองหนุ่มธิโมส์ด้วยการปล้น ที่น่าเจ็บใจก็คือ คนปล้นคือหญิงสาวที่ใครๆ รู้จักในนาม “นางโจรมาลีญง” เรื่องเลวร้ายไม่จบลงเพียงเท่านั้น เมื่อชายหนุ่มแห่งครีราโมส์ไปข้องเกี่ยวกับ “ผู้หญิงต้องห้าม” จากวังเวฬา และนั่นเองคือจุดเริ่มต้นของเหตุการณ์ยุ่งเหยิงมากมายที่ตามมา รักต้องห้าม เรื่องผิดใจ และการแก้แค้น ทั้งหมดนั้นทำให้เจราม ธาทิม หญิงสาวสูงศักดิ์แห่งวังเวฬา และนางโจรมาลีญง ถูกจับมัดไว้ที่ลานประหาร คือลานดินกลางป่าที่ในอีกสองพันกว่าปีต่อมา มีการขุดค้นพบธีลาโมส์ ของสำคัญล้ำค่าแห่งครีราโมส์ เป็นความจริงหรือที่ทั้งสี่ทิ้งชีวิตไว้ ณ ลานประหารกลางป่าดาลาญา

ในงานกระชับความสัมพันธ์ไทย-ธิโมส์ ที่ชื่อ“จากแสงดาวสู่เจ้าพระยา” ณานน นักวิชาการหนุ่มชาวธิโมส์เดินทางมาประเทศไทย เพื่อบรรยายเรื่องประวัติศาสตร์และโบราณคดีของแผ่นดินแสงดาว ผู้เข้าร่วมงานดังกล่าว นอกจากเคช เคเชรี, เจ้าพ่อเมืองโอจาอย่างบีแบลค ที่มาพร้อมกับตรีดามาส และศาวีรันดา อดีตนายกรัฐมนตรีธิโมส์แล้ว ยังมีหญิงสาวชาวธิโมส์ชื่อแซนด้วย เธอตามเขา ตื๊อเขา ไม่ใช่เพราะณานนเป็นอาจารย์หนุ่มหล่อ โสด และมีเสน่ห์ แต่เพราะแซนต้องการให้เขาร่วมเดินทางไปยังสถานที่แห่งหนึ่งที่เรียกกันว่า“เหลี่ยมมรกต” ...มันอยู่ที่ไหน สำคัญอย่างไร และจะมีอะไรรอทั้งสองอยู่ที่นั่น เฮกัลเท่านั้นที่รู้!

ธาทิมเดินทางกลับจากตีตานาสในสภาพอกหักช้ำรัก ทั้งยังบาดหมางกับเพื่อนรักอย่างเจรามชนิดไม่อาจอยู่ร่วมแผ่นดิน ลูกชายของปันต์แห่งธิโมส์ ซมซานไปอยู่ที่โซรัง ในเรือนชาบาเธมส์ หรือซ่องโสเภณี เมามาย ปวดร้าว ไม่เป็นผู้เป็นคน จนล้มป่วย โชคดีได้ดาลาวี เฮปาสาวแห่งโซรังช่วยรักษา ...กายหายดี แต่ใจยังเจ็บหนัก กระทั่งดาลาวีต้องใช้ “มัคฆี” หรือหน้ากาก เป็นเครื่องมือในการเยียวยารักษา ความแค้นยังคุโชนลุกโพลงดั่งไฟ ธาทิมสวมหน้ากากกลับคืนสู่อลาสเมื่อยินข่าวว่า พ่อจะมอบบัลลังก์ครีราโมส์ให้คนอื่น มิใช่เขาผู้เป็นลูกชายคนแรก หน้ากากที่ทำให้ธาทิมปกปิดทุกความรู้สึกในใจ แล้วนำทัพโซรังไปทวงทุกสิ่งที่ควรเป็นของเขาคืน ...เขาคือลูกชายผู้กลับมาทวงบัลลังก์ ...ศึกใหญ่กำลังจะอุบัติ!

นักประวัติศาสตร์และโบราณคดีอย่างณานน พยายามแล้วที่จะปฏิเสธแซน ไม่เข้าร่วมโครงการสำรวจทางโบราณคดีที่เหลี่ยมมรกต ที่ครูสอนดำน้ำสาวมาชักชวน หว่านล้อม และตื๊อ แต่...ให้ตายเถอะ! เขาทำไม่สำเร็จ ณานนไม่ได้กลัวมนตรา อาถรรพ์ หรือเสียงเล่าลือถึงเรื่องลี้ลับ ชายหนุ่มแค่ไม่เชื่อว่าจะมีเรือโบราณขนสมบัติมาอับปางอยู่ที่นั่นจริง เหนืออื่นใด เขากังวลว่าสาวแสบอย่างแซนจะใช้เล่ห์เหลี่ยม เล่นเล่ห์ตุกติกกับเขาหรือไม่ ก็ใช่ แซนไม่ได้ตรงไปตรงมากับณานนหรอก เธอซ่อนเร้นบางอย่างเอาไว้ที่เหลี่ยมมุมในใจ และพร้อมทำทุกทางเพื่อให้เป้าหมายนั้นเป็นจริง ด้วยการหาสมบัติโบราณที่เหลี่ยมมรกตให้เจอ แต่ทั้งแซนและณานนคงไม่คิดว่า เธอและเขาจะได้ค้นพบบางสิ่งบางอย่างที่สำคัญล้ำค่ากว่าสมบัติ บางสิ่งบางอย่างที่จะพลิกเปลี่ยนโฉมหน้าประวัติศาสตร์ธิโมส์ ...ไปตลอดกาล

ศึกอุบัติ! แผ่นดินธิโมส์ลุกเป็นไฟ ครีราโมส์หนีตายจากการไล่ล่า แตกฉานซ่านเซ็น โดยเฉพาะผู้หญิงครีราโมส์ที่ต้องระหกระเหินหลบหนีไปซ่อนตัวยังแห่งหนที่ปลอดภัยที่สุด เพราะพวกเธอคือตัวชี้เป็นชี้ตายของสงครามครั้งนี้ หากถูกศัตรูจับตัวได้ ธิโมส์พ่ายศึกแน่นอน นี่คือเรื่องราวของศึกสงครามครั้งใหญ่ท้ายรัชสมัยของกษัตริย์เรทัต ศึกที่แทบไม่มีการบันทึกไว้ในหน้าประวัติศาสตร์มากนัก ไม่ว่าจะ...มูลเหตุแท้จริงแห่งศึก เส้นทางการหลบหนีของผู้หญิงครีราโมส์ ยังจะกลลวง เล่ห์เหลี่ยม บาดแผลในใจบางดวง รวมทั้งเรื่องราวความรักระหว่างรบของใครบางคน ที่สำคัญคือผลแพ้ชนะแท้จริง ใครจักรู้ ครีราโมส์บางคนหยัดยืนอยู่ ณ โมงยามแห่งความเป็นความตายนั้น พร้อมกับกริชฝังมรกตบนด้ามไม้สลักลายผีเสื้อ กริชแห่งเกียรติยศที่จะส่องสะท้อนให้เห็นหัวใจของผู้ถือครอง ว่าใช่หัวใจครีราโมส์...หรือไม่