เยียนสุยจือที่ติดสอยห้อยตามกู้เยี่ยน ในฐานะเด็กฝึกงานในความดูแลของอีกฝ่าย เอะใจพฤติกรรมน่าสงสัยของกู้เยี่ยนว่าอาจจะล่วงรู้ถึงตัวตนที่แท้จริงของเขา จึงตัดสินใจพูดคุยแบบเปิดอก แต่ยังไม่ทันจะเข้าประเด็นก็ได้คำตอบของคำถามที่อยากถามเสียแล้ว กู้เยี่ยนที่ไม่อาจปิดบังต่อไปได้ว่ารู้ความจริงเรื่องสถานะของอีกฝ่าย ยังคงคอยช่วยเหลือเยียนสุยจือ ระหว่างนั้นก็ดันเกิดเหตุกับบรรดากลุ่มคนที่ไปเกาะย่าปาด้วยกันอีกครั้ง เยียนสุยจือที่อยู่ในฐานะทนายความฝึกหัด ‘หร่วนเหยี่ย’ ก็ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นทนายความของจำเลยในคดีนี้ ด้วยฝ่ายโจทก์หวังจะให้คดีจบลงง่าย ๆ จึงเลือกที่จะเด็ดลูกพลับนิ่มอย่างเด็กฝึกงานคนนี้ เลือกเด็ดลูกพลับนิ่ม...เลยเลือกเยียนสุยจือเข้า ช่างมีสายตาเฉียบแหลมจริง ๆ

ความรู้สึกเมื่อครั้งยังเป็นนักศึกษาที่เก็บเอาไว้ไม่เคยพูดออกมา ความรู้สึกที่พองโตบ้าคลั่งดุจเถาวัลย์วัชพืชทว่ายุติลงอย่างเงียบเชียบ ความคิดเหลวไหลที่ผุดขึ้นมาเงียบ ๆ ไม่ว่าเป็นข้างหน้าต่างในห้องทำงาน แสงแดดทอดบนมุมโต๊ะ หรือแสงไฟพราวระยับในเมืองนอกระเบียง มันข้ามผ่านกาลเวลายาวนานนับสิบปีให้หลัง ถ่ายทอดอยู่ในพยางค์ที่ทั้งเรียบง่ายและสงบนี้แล้ว ความรู้สึกภายในใจของกู้เยี่ยนที่เก็บไว้มานานแสนนาน ที่สุดแล้วก็ได้เผยออกไปให้เยียนสุยจือรู้ คนคนนี้ที่แต่ไรมามักจะทำตามใจตนเอง ไม่ว่าเรื่องใดล้วนไม่ชอบให้ผู้อื่นก้าวก่าย ไม่ชอบให้ใครมาเปลี่ยนการตัดสินใจและไม่มีใครมีสิทธิ์มาเปลี่ยนการตัดสินใจ ผู้ที่ขีดเส้นแบ่งความสัมพันธ์ระหว่างตนและคนอื่น ๆ อย่างชัดเจน จะยอมเปิดใจและหวั่นไหวไปกับความรักที่หนักแน่น แต่ไม่เคยบีบบังคับใจใคร ของลูกศิษย์มาดเย็นชาทว่าภายในใจอบอุ่นอย่างเขาไหม

บทสรุปของทุกเรื่องราวกำลังร้อยเรียงเข้าด้วยกัน ไม่ว่าจะคดีวางระเบิดของเยียนสุยจือ อาการป่วยของเคอจิ่น กลุ่มนายทุนนิรนาม และการเสียชีวิตของพ่อแม่เยียนสุยจือ รวมถึงการกระทำชั่วร้ายต่าง ๆ ในมุมมืด กำลังจะถูกลากออกมาเผชิญกับแสงสว่าง ทว่าการจะกระชากหน้ากากผู้ที่คอยชักใยอยู่เบื้องหลังนั้นไม่ง่าย ภายใต้ความยุติธรรมของกฎหมาย มีเพียงสืบหาหลักฐานอย่างรัดกุมเท่านั้น ถึงจะทำให้อีกฝ่ายได้รับโทษสาสมกับทุกสิ่งที่ได้ทำลงไป งานนี้ไม่ได้มีเพียงเยียนสุยจือคนเดียวอีกแล้วเขายังมีคนข้างกายอย่างกู้เยี่ยน อีกทั้งมิตรสหาย ลูกศิษย์ดี ๆ ที่อยู่รอบกาย การเดินทางอย่างเปล่าเปลี่ยวมาตลอดหลายปี ครั้งนี้เป็นเพราะมีใครอีกคนคอยอยู่เคียงข้าง จึงทำให้เขาได้รู้ว่าตนไม่ได้ต่อสู้เพียงลำพังอีกต่อไป