รัชศกหงซีปีที่หนึ่ง เดือนห้า เมืองหนานจิง จูจันจี รัชทายาทแห่งต้าหมิงพลันได้รับสารด่วนจากนครหลวงเป่ยจิง แจ้งว่าองค์จักรพรรดิกำลังตกอยู่ในอันตราย เพื่อช่วยเหลือจักรพรรดิ เขาจำต้องเร่งเดินทางกลับไปให้เร็วที่สุด ทว่าระยะทางจากหนานจิงถึงเป่ยจิงยาวไกลถึงสองพันสองร้อยกว่าหลี่ ซ้ำร้ายยามนี้เขาเองก็ถูกปองร้ายจากโจรกบฏ จนคนข้างกายเหลือเพียงขุนนางปากจัด มือปราบที่เป็นโรคลมชัก และหมอหญิงอีกหนึ่งคน นี่คือภารกิจที่แทบจะเป็นไปไม่ได้...ทว่าเขาไม่มีทางอื่นเหลือให้เลือกแล้ว

อู๋ติ้งหยวนถูกลัทธิบัวขาวจับกุมตัวไป เป็นตายมิอาจรู้ ทว่าในเมื่อศัตรูคือตัวอันตรายอย่างมารศาสนาเหลียงซิงฟู่ ให้ติดตามไปช่วยเหลือ มิสู้แต่งกลอนอาลัยให้สักบท เมื่อคิดได้เช่นนี้ อวี๋เชียนจึงเลือกวางแผนเดินทางต่อ นครหลวงเป่ยจิงอยู่อีกไม่ไกลแล้ว พวกเขาไม่ควรเสียเวลาหรือเอาตัวไปเสี่ยงเพื่อคนเพียงหนึ่งคน ทว่า...โดยที่ไม่มีใครทันรู้ตัว ในดวงตาของจูจันจีได้ฉายแววดื้อรั้น และลอบตัดสินใจบางอย่างแล้ว