เบญจมรณาเรื่องราวของความตายที่ไม่ปรารถนา... ความผิดบาปที่ถูกนำมายัดเยียดให้...ความแค้นที่ฝังแน่นในใจ แม้ชีวิตมรณาไป...ยังคงต้องการให้มัน ‘ตาย’ชดใช้กรรม! ความตายเรื่องที่ 2 "สาปสังคีต" ... ... ... ... ... การเปลี่ยนโจทย์เพลงที่จะใช้ประกวดในงานสังคีตศิลป์ถิ่นไทย ทำให้ โฉมยงค์ ผู้ดูแลวงดนตรีของมหาวิทยาลัยต้องไปพบศิษย์เก่าอย่าง ยชญ์ เพื่อขอนำเพลง ‘พรายคลั่ง’ ที่ ครูพุก ตาทวดของยชญ์ประพันธ์ไว้มาใช้ วันหนึ่งโฉมยงค์ได้รับจดหมายปริศนาเตือนว่าห้ามยุ่งกับเพลงพรายคลั่ง แต่หล่อนไม่เชื่อ กลับนำเพลงนี้มาร้องในคืนวันเพ็ญ ก่อนขาดใจตายในห้องดนตรีไทย! ต่อมา พวงแพร นักร้องสาวของวงก็ตายคาเวทีประกวดขณะร้องเพลงพรายคลั่ง สองสาวตายด้วยลักษณะอาการเดียวกัน คือมีเลือดออกจากทวารทั้งเก้า เงื่อนงำนี้ทำให้ เมญากร นักดนตรีซอสามสาย ต้องช่วยยชญ์ค้นหาคำตอบ ทั้งคู่พบว่าคนที่แต่งบทร้องพรายคลั่ง แท้จริงไม่ใช่ครูพุก แต่เป็น ครูเทิด ความลับที่ไม่เคยมีใครรู้คือเขาฝังความพยาบาทไว้ในบทเพลง และบทเพลงนี้ หากใครรินำมาร้อง...มันต้องแลกด้วยความตาย! ทางเดียวที่จะยับยั้งคำสาปได้ คือทำลายบทร้องพรายคลั่งให้สิ้นซาก ไม่มีทางเลือก ยชญ์และเมญากรพยายามหาหนทางหยุดความตายที่อาจจะเกิดขึ้นอีก แต่แล้วจู่ ๆ กลับมีหญิงลึกลับขโมยบทร้องเพลงพรายคลั่งไปจากห้องดนตรี ท่ามกลางความน่าสะพรึงที่ควรหลีกหนี...ไม่มีใครล่วงรู้ว่าหายนะครั้งนี้จะจบลงที่ใด!