ชีวิตของคนเราต้องยอมรับความต่าง มีเขาก็ต้องมีเรา มีเธอก็ต้องมีฉัน เราไม่ได้อยู่แต่เฉพาะเรากับพวกของเรา แต่มีเขาและพวกของเขาด้วย ทำอย่างไรให้พวกเขาและพวกเราอยู่ด้วยกันได้อย่างปกติ ถ้าเราไม่ปลูกความคิดให้เยาวชนของเราแบบจริงจังและแบบยั่งยืนถาวร ประชากรของเราในอนาคตก็จะเป็นแบบวานรชำราบ ไม่รู้ไปลอกแบบใครมานัก...เฮ้อ ไม่ใช่ปู่ปลูกพวกเด็กๆ แต่พวกเด็กๆ ปลูกปู๋... ปลูกเอาความหวัง ความมีชีวิตขึ้นมาอีกครั้ง ทั้งที่ความจริงแว่นตาของปู่แตกไปแล้ว บางอย่างหนูก็ควรจะสอนปู๋,,,