"บ้านภูหมอก" ... ดินแดนแห่งภูผาและสายหมอก สถานที่ซึ่ง "อวัศยา" มาออกค่ายอาสาเพื่อหวังจะลืมเรื่องราวความรักในอดีต และลบคำถามที่ฝังแน่นในใจว่าเพราะอะไรเขาจึงเปลี่ยนไป ก่อนจะกลับไปให้คำตอบกับมารดาว่าเธอจะยอมแต่งงานกับชายหนุ่มที่ท่านเลือกไว้ให้หรือไม่ แต่ที่นี่... เธอกลับได้พบคนที่พยายามลืมสุดหัวใจ คนที่ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าไรก็ไม่อาจลบภาพเขาออกจากใจได้เลย แม้เขาจะแสดงออกว่าไม่ต้องการที่จะพบกัน อีกทั้งท่าทีเมินเฉยและห่างเหินของเขาก็บั่นทอนความหวังอันริบหรี่ที่จะทวงหัวใจของเธอคืน แต่อวัศยารู้... เขายัง "รู้สึก" ไม่ต่างจากเธอ ทว่าคำที่เคยปฏิเสธหญิงสาวไปเมื่อครั้งวันวานกลับกลายเป็นบ่วงพันธนาการที่รัดแน่นจนมิอาจทำตามความต้องการของหัวใจ ทำให้เขาต้อง "หนี" ความจริงไปไกลสุดตาฤๅสุดปลายขุนเขา ความรักของเธอกับเขาจะมิอาจหลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียว...

โปสการ์ดรูปภูสูงอันงดงามกำกับลายเซ็นที่คุ้นตาได้นำทางจารุลินท์มายังดินแดนที่อยู่เหนือสุดของประเทศ ที่ที่เธออาจจะมีโอกาสได้พบคนคนหนึ่งซึ่งเคยทำให้ช่วงเวลาหนึ่งของชีวิตมีแต่ความสดใส คนที่เป็นแรงบันดาลใจแต่จู่ๆ ก็จากไปโดยไม่มีแม้แต่คำล่ำลา เธอมีบางสิ่งบางอย่างติดค้างและอยากจะบอกเขา... หวังอยู่ทุกลมหายใจว่าจะมีโอกาสได้พบกันอีกสักครั้ง ดั้นด้นมาไกลโพ้นเพียงเพื่อจะพบกับความผิดหวัง... ต่อให้ใบหน้านั้นจะคล้ายคลึง ทว่าก็ไม่ใช่คนในความทรงจำ เพราะเขาชื่อ ‘อธิษว์’ไม่ใช่ ‘พี่ตะวัน’และดวงตะวันของเธอต้องฉายแสงเจิดจ้า ไม่ใช่ดวงตะวันที่เหมือนถูกเมฆบดบังอยู่ตลอดเวลาเช่นเขา แต่ถึงเธอจะรู้ว่าไม่ใช่ ใจก็ยังอดไม่ได้ที่จะหวั่นไหว แล้วเธอควรจะเลือกทำสิ่งใด ระหว่างออกเดินทางตามหาดวงตะวันที่ไม่รู้ว่าอยู่หนใดต่อไป หรือหยุดซะ! แล้วหันมาพยายามทำให้เมฆหมอกสลายไปจากใจผู้ชายอีกคน

บ้านตะวันคราม... หมู่บ้านเล็กๆ ท่ามกลางขุนเขาคือสถานที่ที่หมอหนุ่มอารมณ์ดีอย่าง ‘สิรวิทย์’ ตัดสินใจย้ายกลับมาทำงานอุทิศตนเพื่อคนไข้ การทุ่มเทชนิดหนักเอาเบาสู้ของเขานั้นสร้างความประทับใจให้ทุกคน จนได้ครองตำแหน่งคุณหมอขวัญใจชาวบ้านในที่สุด และดินแดนอันห่างไกลแห่งนี้นี่เองที่ทำให้เขาได้พบกับ ‘พลอยพรรษา’ หญิงสาวที่เข้ามาฟื้นฟูไร่ร้างซึ่งอยู่ไม่ไกลจากที่ของเขานัก เมื่อได้พบหน้า... ความรู้สึกบางอย่างในหัวใจก็ปะทุขึ้นมา หากทว่าในสายตาเธอ เขาเป็นเพียง ‘คนเลี้ยงวัว’ แต่หมอวิทย์... ก็ยินดีรับตำแหน่งนั้นอย่างเต็มใจ! โชคร้ายของหญิงสาวที่พอมาถึงนี่ก็เหมือนคนไร้ญาติขาดมิตร จึงนับว่าเป็นโชคดีของหนุ่มเลี้ยงวัวจอมตื๊อที่จะได้หาเรื่องส่งคนงานไปช่วยเหลือ ส่วนตัวเองก็คอยวอแวอยู่ไม่ห่าง และแม้เธอจะเพียรปฏิเสธ แต่จอมยียวนอย่างเขาน่ะหรือจะยอม การพบกันครั้งนี้ต้องเป็นเพราะคนบนฟ้าหนุนนำ และหมอวิทย์ก็บอกกับตัวเองเลยว่า... ข้างกายของเขานับจากนี้ไป จะต้องมีเธอคนนี้เดินเคียงกัน!

เพราะความขุ่นข้องใจในวัยเด็กที่เขาทิ้งเธอไปไม่ล่ำลา ทั้งยังผิดสัญญาระหว่าง ลูกพี่ฉาย กับ ลูกน้องอ้าย ที่ให้เธอรอ...สิบกว่าปีแห่งความทรงจำที่รางเลือน จู่ๆ เขาก็เดินเข้ามาในชีวิตด้วยฐานะคู่หมั้นที่แสนเย็นชา ศศินยอมหมั้นกับเธอเพื่ออะไร...ในเมื่อ ‘ไม่ได้รัก’ พิมนาราเพียรถามหัวใจตัวเองว่ารู้สึกเช่นไร กับความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นจากความต้องการของผู้ใหญ่ หนึ่งเดือนนับจากนี้...คงไม่น้อยเกินไปที่เธอจะทำความรู้จักเขา ในข้อตกลงระหว่าง ‘เรา’ ที่จะเรียนรู้และเรียนรักเขาอีกสักครั้ง !