Net voordat Daan Borrel met haar moeder aan een etappe van het Pieterpad begint, ontdekt ze tijdens een snelle plas dat ze onverwacht zwanger is. Het weerhoudt hen er niet van de pas erin te zetten: wandelen zullen ze. Vier jaar later maakt Borrel de wandeling opnieuw, deze keer in haar eentje. Voor haar gevoel heeft ze sinds ze moeder is nooit meer écht gewandeld. Dat wil zeggen, zoals westerse filosofen dat aan het eind van de achttiende eeuw voor zich zagen: alleen en ver, het liefst in de wilde natuur, en zonder verantwoordelijkheden en verplichtingen. Tussen Millingen aan de Rijn en Groesbeek, tegen de Duitse grens, overdenkt Borrel wie er in deze tijd op die manier kunnen wandelen. Wat betekent het precies om vrij van lichaam en geest te zijn? De Duivelsberg is een openhartig en vlammend pleidooi voor een nieuwe benadering van wandelen.