Een jonge fotografe is gefascineerd door de tragiek van uitzichtloosheid. Voor haar nieuwe project is ze neergestreken in het snikhete, vergeten achterland van Europa waar ze de dood portretteert. Wat ze zich niet realiseert, is dat de bewoners op hun beurt gefascineerd zijn door haar aanwezigheid. Nauwlettend volgen ze haar bewegingen en gedragingen. Tot de fotografe op een dag met autopech strandt op een verlaten grindweg. Vanaf dat moment tonen de bewoners en het dorre achterland hun ware gezicht. Honderden kilometers verderop maken dierbaren in de stad zich zorgen over de terugkeer van de fotografe - en over de almaar aanhoudende droogte. De ommelanden is een roman over solidariteit en individualiteit, over verbittering en veerkracht. En bovenal over de vraag wie we tot onze groep rekenen.