Hem ben, bireyler arasında ayrım gözetmeyen insanlık düşüncesini savunan biriydim,sevgiyi ana ilke olarak almıştım.Şimdi çevremde yaşayan bir insandan durup dururken nefret etmem doğru muydu? İyilikleri ve mutlulukları için çalıştığımı sandığım insanlar, elektrik lambalarının puslu ışığında kımıldanan, adeta gerçeklikten yoksun, gündüz göze gözükmeyen ayrı bir dünyanın insanları mıydı? Ah, ben gerçek insanları sevmek istiyordum! Günışığında kımıldanan, günlük hayatta karşılaştığım, bildiğim, gördüğüm, tanıdığım insanları sevgiyle kucaklamak istiyordum. İşte bunlardan biri yanımda oturuyordu ama ben ondan nefret ediyordum... 1965 SAİT FAİK HİKAYE ARMAĞANI İçindekiler: -Gece Lambalarının Işığında -Bilinmez Ki -Bir Nikah Töreni -Onbaşının Bavulu -Büyük Oğul -Bu Tayın Kaçıncı Manga -Tohtor mu ki -Rebeka -Elbiseciler Çarşısı