เมื่อพ่อของฉันนำหนังสือโบราณเล่มหนึ่งมาเก็บไว้ที่บ้าน ฉันก็ดันทะลึ่งไปขอลองอ่านข้อความในนั้นดู เพียงเพราะอยากอวดภูมิว่าฉันน่ะก็สามารถอ่านภาษาโบราณได้เหมือนแม่ แต่แค่ฉันเอ่ยออกมาว่า ‘อะบราดากาบราลี วาฟีไฟท์ติ้งแลนด์!!!’ ฟุ่บ! ตัวฉันก็หายวับไปกับตา แล้วจู่ๆ ก็มาโผล่อยู่กลางแท่นพิธีบูชาอะไรสักอย่างที่มีฝูงชนรายล้อมมากมายนี่แทน ทันใดนั้นเสียงของใครคนหนึ่งก็ดังขึ้นบอกให้ทุกคนคำนับเทพีไดอานา อืม...ดีมาก คำนับฉันซะ ฮะ! อะไรนะ พวกเขาคิดว่าฉันคือเทพีอะไรนั่นเรอะ! จะบ้าไปกันใหญ่แล้ว ฮึกๆ ตอนนี้ฉันอยู่ที่ไหนเนี่ย ฮือๆ ช้านอยากกลับบ้านนน...