Mihail Yuryeviç Lermontov (1814-1841): Yirmi yedi yıllık kısa yaşamına rağmen etkisi yirminci yüzyılın başlarına, Gorki’ye ve simgecilere dek uzanan, Rus şiirinin büyük devrimci romantiği. Lermontov Dekabrist hareketin acımasızca bastırıldığı, Çarlık Rusyası’nın kültür ve sanat yaşamına yoğun bir sansür uyguladığı dönemde, aristokrat bir subay ailesinde büyüdü. Puşkin’in ölümünden sonra yazdığı “Şairin Ölümü” şiiri yüzünden sürgüne gönderildiği Kafkasya’nın doğası ve Kafkas halklarının yaşamı sanatçının üzerinde derin izler bıraktı. Halk şiiri, türküler, Slav ve Kafkas folklorunun öğeleri, muazzam doğa betimlemeleri Lermontov’un şiirinde önemli bir yer tutar. Hançer ilkgençlik şiirlerinden, isyan, acı ve öfke duygularının yoğunlaştığı olgunluk dönemine dek, şairin dünyasını ustalıkla yansıtan şiirlerinden özenle yapılmış en güzel seçkilerden biridir. Hançer’in yeni basımına şairin doğumunun 200. yılında en güzel manzumelerinden “İblis” ile “Mtsıri” de eklenmiştir. Ataol Behramoğlu (1942): Çağdaş şiirimizin önde gelen ustalarından biri olmasının yanı sıra, Puşkin’den Çehov’a, Lermontov ve Turgenyev’den Çağdaş Rus Şiiri Antolojisi’ne çeviri edebiyatımızın da en yetkin adlarından biridir.