HOMOWARSZAWA poprzez próbę zarysowania tęczowej historii, dotąd konsekwentnie przemilczanej, ma ambicje wskazania ważnych punktów w polityce, kulturze, życiu społecznym i prywatnym. Ślady naszej obecności są wszędzie - począwszy od miejsc mało chwalebnych - parkowych pikiet (coraz mniej uczęszczanych), a skończywszy na najmodniejszych klubach, w których „lansują” się też heterycy. Nasze losy zostały zapisane w murach kamienic, uniwersyteckich budynków, kościołów, czy nowoczesnych wieżowców. Postanowiliśmy je odkryć, opisać, wykorzystać być może ostatni moment, by utrwalić najdawniejsze wspomnienia i zaprosić Was do spaceru ulicami stolicy po śladach osób LGBTQ. Witamy w HomoWarszawie, stolicy Polski, Mieście, w którym mieszkamy, które kochamy za otwartość i gość-inność, za architektoniczny chaos i energię napędzającą do działania. Warszawa kusi osoby LGBTQ ułudą bezpieczeństwa i zachowania pełnej anonimowości w pracy, wśród sąsiadów, przed rodziną pozostawioną „na prowincji”. Nic więc dziwnego, że tu żyje nas najwięcej, że tutaj mieszczą się największe organizacje LGBTQ, odbywają są liczne imprezy, konferencje, studia poświęcone osobom LGBTQ oraz największe wydarzenia polityczne i demonstracje w obronie naszych praw. Tymczasem Warszawa wciąż pozostaje niewyoutowana. Szukając informacji o miejscach „naszej” obecności, co chwilę napotykaliśmy na przeszkody - niedopowiedziane komentarze na marginesach powieści i artykułów prasowych, efemeryczne lokale „branżowe”, niemal całkowity brak źródeł mówiących o obecności warszawskich lesbijek, a także na rozmówców, których zawodziła pamięć lub ponosiła wyobraźnia. Z tego między innymi powodu nie aspirujemy bynajmniej do opisu całości zjawiska obecności osób homiczych w stolicy, ale chcemy podkreślić, że dołożyliśmy wszelkich starań, by dość dokładnie opisać miejsca nam znane jak i te, których istnienie odkryliśmy w trakcie prac nad książką.