Απ' όλες τις ιδιότητες αυτού του κόσμου, νομίζω πως η πιο σπλαχνική είναι εκείνη στην οποία οφείλεται η αδυναμία του ανθρώπινου νου να συνδυάσει αποτελεσματικά το νόημα όλων των πληροφοριών που συγκεντρώνει. Ζούμε σε μια οριοθετημένη από την άγνοιά μας νησίδα ηρεμίας, με τις μαύρες θάλασσες του απείρου να μας περιβάλλουν, και οι προδιαγραφές μας ποτέ δεν ήταν για να φτάσουμε μακριά. Οι επιστήμες, προχωρώντας η καθεμιά στη δική της κατεύθυνση, ελάχιστα μας έβλαψαν ως τώρα· αλλά κάποια μέρα η σύνδεση των -αποσπασματικών ακόμη-γνώσεων θα μας ανοίξει τόσο τρομακτικούς ορίζοντες σε ό, τι ισχύει στην πραγματικότητα, αποσαφηνίζοντας ταυτόχρονα και τη δική μας επισφαλή θέση, που με την αποκάλυψή τους είτε θα χάσουμε τα λογικά μας είτε θα απομακρυνθούμε πανικόβλητοι απ' το θανάσιμο φως και θα επιστρέψουμε στην ειρήνη και την ασφάλεια ενός καινούργιου μεσαίωνα.
