«Å skrive ei bok om vårt liv i Midtbøs bakkar er ein plan eg har leika med i eg veit ikkje kor mange år. Tarjei likte den planen. Mest, trur eg, fordi det frå første stund var klart at ei slik bok måtte heite I Midtbøs bakkar. Han visste sikkert at når det vart eg som skreiv den boka – eller bøkene, det blir vel to – vart det ei bok om livet i dei heilt konkrete bakkane…Andre bakkar kunne truleg blitt like kjære, for meg. Men det vart no eingong desse vi kom til å leve i, og det er godt så. Livet i Midtbøs bakkar har vore eit godt liv» Hausten 1931 møttest Tarjei Vesaas og Halldis Moren på Bondeheimen i Oslo. Tre år etter var dei gift og budde på garden Midtbø i Vinje. – I denne velskrivne minneboka fortel forfattarinna om dei første femten åra av ekteskapet. Ho teiknar eit varmt og ofte overraskande bilete av Vesaas i ein skapande periode da han skreiv fleire av sine mest kjende bøker.
Author
Halldis Moren Vesaas (1907-1995) voks opp i Trysil og debuterte 22 år gammal med diktsamlinga "Harpe og dolk". Ho og ektemannen, forfattaren Tarjei Vesaas, busette seg i Vinje i Telemark, og dei reiste mykje, i Norden og Europa for øvrig, og knytte verdfulle kontaktar med andre diktarar slik at heimen deira, Midtbø, vart litt av eit nordisk kultursentrum. Halldis Moren Vesaas kom med tre diktbøker før krigen, men dei mest kjende dikta står i samlingane "Tung tids tale" (1945), "Treet" (1947) og "I ein annan skog" (1955). Ho har òg gitt ut mange andre slags bøker - barnebøker, ein roman, noveller i "Så nært deg" (1987), og dessutan biografiske bøker om Sven Moren og Tarjei Vesaas, artiklar og essays og diktantologien "Vandre med vers" (1990). Mykje av si arbeidskraft brukte ho på gjendikting av klassisk drama, av Racine og Molière, av Shakespeare og Brecht. I det siste leveåret sitt gjorde ho ferdig manuskriptet til den siste diktsamlinga, "Livshus" (1995), ein av dei største suksessane nokon lyrikar har oppnådd her i landet.
