Ik heb altijd gelijk
1951
First Published
3.55
Average Rating
254
Number of Pages
Lodewijk Stegman die er als kind van droomde generaal te worden, keert na de tweede politionele actie uit Indonesië terug naar zijn vaderland. Hij is zo verbitterd geraakt door de Nederlandse politiek dat hij overweegt een partij op te richten ter opheffing van de Nederlandse Europese Eenheidspartij. Ook het vooruitzicht naar zijn ouders terug te keren, stemt hem bitter. Hij stelt hen verantwoordelijk voor zijn maatschappelijke mislukking en voor de zelfmoord van zijn oudere zuster Deborah.Deze tweede grote roman van Hermans, die in 1951 verscheen, veroorzaakte grote tumult. Omdat Lodewijk ergens smaalt dat de katholieken zich voortplanten als konijnen, werd de schrijver voor het gerecht gedaagd wegens 'belediging van het katholiek volksdeel'. Om die reden wilden met name katholieke boekhandelaren de roman niet (meer) verkopen, of hoogstens nog onder de toonbank.
Avg Rating
3.55
Number of Ratings
629
5 STARS
14%
4 STARS
39%
3 STARS
37%
2 STARS
9%
1 STARS
1%
goodreads
Author
Willem Frederik Hermans
Author · 26 books
Willem Frederik Hermans is one of the greatest post-war Dutch authors. Before devoting his entire life to writing, Hermans had been teaching Physical Geography at the University of Groningen for many years. He had already started writing and publishing in magazines at a young age. His polemic and provocative style led to a court case as early as 1952. His caustic pieces were compiled in Mandarijnen op zwavelzuur (Mandarines in Sulphuric Acid, 1963), which was reprinted with additions a number of times. It is Hermans’s belief that in order to survive people have to create their own reality. It is inevitable that all these experiences of reality will collide. Language is essential to create order out of chaos and plays an important role in this process. In his essays on Wittgenstein, Hermans studied this problem in depth. In his novels and stories Hermans places his characters in a world of certainty for themselves but equivocal for the reader. It is in this field of tension that the intrigue in De tranen der acacia’s (Acacia’s Tears, 1949) and in De donkere kamer van Damocles (The Darkroom of Damocles, 1958) develops. Although stories such as Moedwil en misverstand (Malice and Misunderstanding) and Paranoia have a surrealistic tendency, Hermans’ novels The Darkroom Of Damocles, Nooit meer slapen (Beyond Sleep), Uit talloos veel miljoenen (From Countless Millions) are more realistic or satirical and everything in his rich oeuvre is subordinate to the author’s pessimistic philosophy.
