Yıllar, on yıllar, yüz yıllar süresince nice yükler taşımış; nice kuşaklar, nice devirler gelip geçmiş, nice yıkımlara nice zaferlere, nice acılara nice şölenlere tanık olmuş, fakat sabırlı, bilgece suskunluklarını hep koruya gelmişlerdir. Sait Faik`in &`;Köprü” şiirinin ilk dizeleri ilk okuyuşumdan bu yana ezberimdedir: İnsanlar köprüden geçmediği zaman Acaba köprü düşünür mü? ... 1970 başlarının Londra`sında Thames kıyılarında hüzünle dolaşan genç şairin aklından gerçekten de Dylan Thomas`tan şiirler geçiyordu… On dört yıl sonra 1984 başlarında ise, katılmadığım karar celsesinde sekiz yıl ağır hapis cezasına mahkûm edilen bir &`;düşünce suçlusu” olarak kendime ait olmayan bir pasaportla yurt dışına çıkabilmiş olmanın ilk saatlerinde trenle Drama Köprüsünden geçerken, o köprüden söz eden şiirimi yazıyordum…