Madelief, Roos en Jan-Willem wonen alle drie in dezelfde straat, aan de buitenkant van de stad, waar ook nog een stukje land is om te spelen. Ze trekken veel met elkaar op en zijn net als alle kinderen lief en stout, verdrietig en vrolijk, gehoorzaam of brutaal. Waarom zijn ze blij of bang of boos? Waarom vinden ze iets vies? Wat is eerlijk? Wat is zielig? Je kunt er heel lang mee bezig zijn.

Madelief is verhuisd. Dat is niet zo leuk, want in haar nieuwe buurt wonen geen andere kinderen. Behalve Robbie de Rover dan: die houdt zich schuil in een onbewoond huis, met planken ervoor. Het is een jongen die liever niks met andere mensen te maken heeft.Maar na een tijdje kan Madelief toch wel met hem opschieten. En dan begint ze die jongen ook een beetje te begrijpen. Iedereen heeft nu eenmaal een plaats voor zichzelf nodig, zonder andere mensen erbij.

In Kuijers derde boek over het meisje Madelief en haar vriendjes krijgt Madelief een nieuwe meester: 'meester cowboy'. De kinderen vinden het maar gek wat hij doet, maar na een tijdje vol dwaze belevenissen merken ze dat hij eigenlijk zo gek nog niet is, die meester!

'Oma is dood, maar Madelief hoeft er niet van te huilen.' Madelief heeft haar grootmoeder nauwelijks gekend, doordat haar moeder en haar grootmoeder niet van elkaar hielden. Maar nu komt grootvader logeren, en die praat veel over zijn vrouw. Madelief vraagt zich af waarom niemand haar oma lief vond. Ze praat veel met haar grootvader en lacht ook veel met hem. Langzamerhand komt Madelief te weten hoe het zo gelopen is met haar grootmoeder.