Wiersze rodzą się z różnych powodów. Ze sprzeciwu wobec rzeczywistości. Z potrzeby nazwania rzeczy po imieniu. Z kipiącego buntu. Wiersze rodzą się z miłości, z tęsknoty, z gniewu i z bólu. Melodia mgieł nocnych Kazimierza Przerwy-Tetmajera narodziła się z czystego zachwytu. Poetycki kunszt sprawia, że możemy przeżywać ów zachwyt razem z autorem. Melodia mgieł nocnych (Nad Czarnym Stawem Gąsienicowym) Kazimierza Przerwy-Tetmajera to utwór należący do nurtu tzw. liryki tatrzańskiej. Choć poeta wskazuje w tytule, że pisze o konkretnym miejscu, to Melodii mgieł nocnych daleko do obiektywnego opisu przyrody. Podmiotem lirycznym utworu Kazimierz Przerwa-Tetmajer uczynił unoszące się nad Czarnym Stawem mgły, które rozmawiają ze sobą, szepczą, wchodzą w interakcje z otoczeniem. Wiersz jest poetycką impresją, próbą uchwycenia wrażeń ulotnych, delikatnych i subiektywnych.