Kırk yıldır şiirler, metinler yazdım, okudum; dinledim, gördüm, izledim. Hayatımı genişlettiğine inanırım bütün bunların; dahası, ortaya koyabildiklerimin arasıra, belli ölçülerde, başka hayatların genişlemesine katkıda bulunduklarına da inanırım. Genişlememin yegâne yolu olarak görmedim yaptıklarımı. Yaşadıklarımın payını yabana atmak aklımdan geçmez. İkisinin arasında, biribirilerini besleyen, dolayısıyla çiftekavrulmuş bir genişleme ekseni yaratan bağlar geliştiğini düşünüyorum. İnsan, ne olursa olsun, yetinemiyor genişleme sahasına baktıkça; yaşama düzenine ve üslûbuna ilişkin bunca kemirgen kaygı, bir de bunca yenilmek bilmez özlem gizilgücü çıkıyorsa hergün karşısına, nedensiz değil.