Zbiór wierszy Bolesława Leśmiana wydany w 1936 roku i zawierający kilkanaście utworów. Pod względem gatunku są to głównie ballady o tematyce filozoficznej. Leśmian w tomiku przedstawia swoją postawę wobec Boga (podobnie jak w przypadku zbioru Łąka) i odnosi się do kwestii snów i marzeń sennych, korzystając po części z psychoanalizy Zygmunta Freuda, jednak ją w swój sposób deformując.