'Ik knipper met mijn ogen. Sproeten, warrige krullen. Hoe kan dat meisje uit de boekhandel, voor me staan?' Studeren: een nieuwe periode in je leven. Niet langer een kind, maar een jongvolwassene die zich niet meer kan verstoppen. En dat is wat Arabella het liefste doet: zich verstoppen. Als niemand je ziet, val je ook niet op. En dat is wat ze wil: door het leven gaan als een grijze muis. Haar nieuwe huisgenoot is alleen alles wat ze niet verwacht: een flirt, bijdehand, heeft een grote bek en een klein hartje. En alsof dat nog niet erg genoeg is, is het een hij. Hoe kan ze nu met een jongen samenwonen? Riley is het soort jongen waar niet alle ouders blij van worden met zijn tatoeages, piercings en een gebrek aan hoge ambities. Voor zijn ouders is hij ook een grote teleurstelling en hij weet hoe ze naar hem kijken. De hele wereld heeft een mening over hem, maar niemand kent hem echt. Arabella, het onzichtbare meisje. Riley, de rebel. Op het eerste gezicht hebben ze geen overeenkomsten, maar niets is wat het lijkt. Kunnen ze hun onzekerheden en angsten overwinnen of is het bij voorbaat al een verloren zaak?

‘Ik wilde een ‘bekijk de straatstenen eens vanuit een ander oogpunt’ date voorstellen, maar dat gaat dus niet door.’ River is altijd onderdeel geweest van de Locke-tweeling, een duo waar nogal over gekletst wordt. Ze hebben allebei nogal een los seksueel moraal en zijn niet bepaald preuts te noemen. Riley is de vrouwenverslinder, River de excentrieke losbol met haar felgekleurde haren in alle kleuren van de regenboog. Niemand weet wie ze echt is. Haar geheimen heeft ze altijd voor zichzelf gehouden. Sage is niet het soort jongen die meteen opvalt in een groep en al helemaal niet bij iemand als River. Hij is rustig, observeert de wereld het liefste vanaf de zijkant, omdat de kans dan niet zo groot is dat je slachtoffer kunt worden van de gemene grapjes van iemand anders. Dat een meisje als River dan buiten zijn bereik is, heeft hij geaccepteerd. Tot die ene avond… Die avond zorgt ervoor dat alles verandert, dat Sage en River meer in elkaars leven verwikkelt raken dan ze ooit voor mogelijk hadden gehouden. Ze hebben allebei een verleden dat ze als een rugzak met zich mee dragen. Onder al die felgekleurde bravoure lijken ze meer op elkaar dan ze op het eerste gezicht denken. River en Sage moeten hun problemen onder ogen zien, zichzelf en de ander maken. Maar kun je iemand maken als je zelf in tienduizend stukjes ligt? Kun je iemand dan overtuigen?

‘Weet je hoeveel visjes er over blijven als er vijf verdrinken?’ ’Tien, zei ik toch al?’ ‘Fout.’ Opnieuw die betoverende lach die je gevaarlijke dingen kan laten doen. Lotte was er zeker van toen ze ‘ja, ik wil’ zei op haar trouwdag. Trouwen is voor altijd. De waarheid is echter anders, ontdekt ze als ze anderhalf jaar later zonder man, maar mét kat in een studio belandt. Ze neemt zich voor om geen relatie meer aan te gaan. Zelfs niet met die irritante Sander die ze ineens overal tegenkomt. Sander is helemaal niet op zoek naar een relatie met wie dan ook. Hij vindt zijn leven prima zoals het is met zijn vrienden en zijn liefde voor kunst. Maar bloed kruipt waar het niet gaan kan en dan is daar de vrouw die kan lachen om zijn flauwe mopjes over vissen. De vrouw die meer doet dan ze beseft. Maar is het voor Lotte ook genoeg om weer te durven?