Dankzij uitvindingen op het gebied van getallen begrijpen we steeds beter hoe de natuur in elkaar zit. Zo konden de Babyloniërs met hun zestigtallige stelsel duizenden jaren geleden al de beweging van planeten uitrekenen. Nog maar enkele eeuwen terug leidde de invoering van de nul tot een wetenschappelijke revolutie. En hoe zouden we nu virusverspreiding moeten beschrijven zonder het exponentiële getal e? Dit boekje bespreekt op een leuke en toegankelijke manier de belangrijkste getalsuitvindingen uit de geschiedenis. Het gaat van één via nul naar oneindig en daar voorbij – met speciale aandacht voor buitenbeentjes zoals het bespotte verzinsel i, de gehate wortel van twee en de gehypete gulden snede. Ondertussen kom je erachter wat getallen nou eigenlijk zijn, en waarom ze zo ontzettend handig zijn bij het beschrijven van de wereld om ons heen. Yannick Fritschy studeerde natuur- en sterrenkunde en klassieke talen. Hij is redacteur bij New Scientist en schrijft daarnaast voor diverse andere media. In 2017 verscheen zijn debuut Ruimtetijd, dat vijf sterren kreeg in NRC. In 2018 schreef hij het kinderboek Klaas kan alles – Jij ook? en in 2019 De stam van het woord.

Gaat kernfusie straks ons energieprobleem oplossen en kunnen we windmolens en zonnepanelen dan vaarwel zeggen? Of is deze techniek er, zoals de critici beweren, ‘altijd pas over vijftig jaar’ – oftewel: nooit? In De fusiedroom scheidt Jean-Paul Keulen de feiten van de fabels. Je leest hoe de zon atoomkernen samensmelt in zijn binnenste en waarom we dat in aardse fusiereactoren toch net even anders aanpakken. Hoe wetenschappers halverwege de twintigste eeuw meenden dat krachtcentrales die gebruikmaken van fusie binnen handbereik waren en waarom dat toch niet zo bleek te zijn. Wat we precies mogen verwachten van ITER, de internationale proefreactor die momenteel in Zuid-Frankrijk wordt gebouwd, en van zijn vele kleinschaligere concurrenten. En hoe zit het met koude fusie? Is dat totale onzin of zijn kernreacties bij kamertemperatuur misschien toch een mogelijkheid?

Onvoorstelbaar lang voordat er mensen waren, bestonden er al virussen op aarde. Het zijn meer dan ziekmakers: er zijn ook virussen die je juist gezond helpen houden, en ze spelen een essentiële rol in de evolutie van het leven, de ecologie van de planeet, en de menselijke geschiedenis. Dit handzame en humoristische boekje laat zien wat het betekent om een virus te zijn. Wetenschapsschrijver Bart Braun brengt je up to speed over de invloed van virussen op de atmosfeer, batterijen die door virussen gebouwd zijn, duizenden jaren oude virussen die ineens ontdooiden en hun gastheer ziek gingen maken en nog veel meer. En passant houdt hij een pleidooi voor een jaarlijkse coronadag, een wereldwijd gastherenonderzoek en, het belangrijkste: menselijke bescheidenheid. Bart Braun (1979) is hoofd wetenschapscommunicatie bij Naturalis. Eerder schreef hij ‘Nieuwe Dieren‘ en ‘Wat de Weegschaal niet vertelt’ (Nieuw Amsterdam).

Is ons heelal het enige? Of is het er slechts eentje in een enorme verzameling van parallelle universa? En stel dat het er meer zijn, waar houden al die geheimzinnige soortgenoten van ons heelal zich dan schuil? In Het multiversum nodigt Ans Hekkenberg je uit om over de grenzen van onze werkelijkheid heen te kijken. Ze bespreekt hoe verschillende wetenschappelijke theorieën de deuren naar het multiversum openen. Zo dicteert de kansrekening dat iedereen, in een oneindig groot heelal, oneindig veel dubbelgangers heeft. Uit de vreemde wetten van de quantummechanica volgt dat de werkelijkheid zich met elke keuze die je maakt opsplitst. En de snaartheorie zegt dat er talloze andere dimensies zijn, waar de natuurwetten heel anders zijn dan bij ons. Van de allesomvattende oerknal tot het moeras van de snaartheorie, in dit boekje staat je een onvoorstelbare reis tot ver buiten je dagelijkse realiteit te wachten.

6 miljoen jaar geleden sloeg op aarde een meteoriet in met desastreuze gevolgen. Die catastrofale inslag leidde tot het uitsterven van vele diersoorten, waaronder de dinosauriërs. Hoe groot is de kans dat er binnenkort weer zo’n gigantisch kosmisch projectiel onze kant op komt? En wat kunnen we ertegen doen als we zo’n krachtpatser signaleren? Over deze vragen buigt sterrenkundeschrijver Govert Schilling zich in Doelwit aarde. Hij brengt in kaart wat ons allemaal boven het hoofd hangt, hoe we deze projectielen op tijd aan kunnen zien komen en of we ze wellicht af kunnen buigen of op kunnen blazen. Hij vertelt over de kosmische aanvaringen waar de aarde in het verleden mee te maken heeft gehad en de indrukwekkende kraters die ons hieraan herinneren. Onze planeet is een schietschijf, maar dat heeft ook positieve kanten: zonder al deze kosmische botsingen was hier waarschijnlijk nooit leven ontstaan.

Krachten lijken de normaalste zaak van de wereld. Door de zwaartekracht val je richting de aarde, dankzij magnetisme blijft een magneet op de koelkast plakken. Maar als je er wat dieper over nadenkt, komen de vragen. Hoe kan het dat het ene voorwerp een kracht uitoefent op een ander voorwerp, zonder dat ze elkaar aanraken? Waarom zijn sommige krachten aantrekkend en sommige afstotend? Zijn er piepkleine deeltjes die krachten kunnen overbrengen? Waarom word je in de zweefmolen naar buiten geslingerd? Over deze vragen buigt wetenschapsschrijver Martijn van Calmthout zich in Machtige krachten . Hij voert je van alledaagse vragen tot spannende theorieën over het onzichtbare cement van het universum.

Elke seconde vliegen er zo’n honderd miljard neutrino´s door je duim. Deze spookachtige deeltjes zijn heel moeilijk te detecteren. Wil je een glimp van ze opvangen, dan heb je megalomane experimenten nodig met bijvoorbeeld detectoren in het zuidpoolijs of op de bodem van de zee. In Spookdeeltjes vertelt wetenschapsjournalist Dorine Schenk waarom natuurkundigen zo hard naar neutrino’s speuren – ze kunnen grote raadsels uit de natuurkunde oplossen. Bijvoorbeeld de vraag waarom er wel materie maar geen antimaterie is in het heelal, of waarom 85 % van het heelal uit donkere materie bestaat.

Zwarte gaten slokken alles op wat ze te pakken kunnen krijgen. In Gaten in het heelal geeft Ans Hekkenberg een cursus over deze kosmische veelvraten. Wat zijn zwarte gaten eigenlijk? Kun je ze ongedeerd binnenglippen? En kun je een zwart gat leegschudden? Ook komen mysteries en paradoxen aan bod. Hoe kan een gat bijvoorbeeld verdampen? En waarom denken natuurkundigen dat zwarte gaten hologrammen zijn? Naast zwarte gaten staan ook hun nog mysterieuzere familieleden op het microscopische oergaten, witte gaten die materie uitbraken en wormgaten die uithoeken van het heelal met elkaar verbinden. Bestaan deze vreemde gatenvarianten echt? En zullen we ze ooit gebruiken om het heelal door te racen? Met dit boekje neem je een diepe duik in de gaten in het heelal – een onderwerp dat je nooit meer zal loslaten.