“Rızabey Aileevi'nde, Kemal'le Hulusi'nin belki de tek bir haftalık ömürlerinin uç noktasında, Tahsin'in, Bahriyeli Cemal Abi'nin, Güzel İbram'ın, Fatma'nın, Recep'in, Bakkal Mustafendi'nin bütün hayat özetleri verilir. Bu bir özümleme ustalığıdır ve hiçbir okuyucuya ağır gelmez. Çünkü ilgi hep o düğümlü bileşimde, gözden uzak tutulmayan o canlı köşebaşındadır; konu dağılıp sürüklenmez, ana kahramanın dışında dallanıp dağılmaz hiç. Aslında Tarık Dursun, güçlü hikâye anlarını gözetler hep. Onun için başlangıçlar da bitimler de son derece etkilidir eserinde; vurucu, hızlı, sade ve yoğun. Çarpılıp susar ve kalırsınız, bir filmin bitişinde olduğu gibi.” Rauf Mutluay