'ทุกครั้งที่กวนเยวี่ยนึกถึงเรื่องราวในอดีต ไม่ว่าจะเป็นตอนที่เพิ่งรับเทียนเหอมาอยู่ด้วยกันที่ลอนดอน หรือตอนที่นอนดูวาฬหัวทุยอวดโฉมเคียงข้างกันกลางมหาสมุทรอินเดีย ภาพเหล่านั้นล้วนเป็นความสุขที่อัดแน่นในความทรงจำเสมอมา ในขณะที่ช่วงเวลาที่เลิกรากันไปนั้น เป็นเหมือนความผิดพลาดที่กวนเยวี่ยจำฝังใจ ในใจราวกับถูกทิ่มแทงด้วยเข็มพันเล่มทุกครั้งที่นึกถึง... แต่ฝันร้ายที่อยากลืมพวกนั้นผ่านพ้นไปแล้ว มันทำให้กวนเยวี่ยคิดอยู่ตลอดว่า โชคดีจริงๆ ที่วันนี้เขาได้เป่าเปากลับคืนมา