"Yolcu yolunda gerekti. İlk adımdan bunu böyle bildim. Hem yola düşeyim, hem durup yolcu halime bakayım, işin başında bu türden bir ön hazırlığım yoktu. Yolcu oluşumun farkında oluşumun bir riziko sayılabileceğini çok sonra akıl ettim: Biri ötekini, ikisi biribirilerini kurutabilirlerdi: Göze aldım. Bunu önce "Dağar"da denedim: 1979-80. Bu kitabı belki o metinler hazırlamıştır: Ateşli, ama ham işler. "Yolcu", bir "Yazı İthaha'sı"na dönüştü zamanla: Şiiri, yazıyı, yazmayı, yazını, duruşu ve yer değiştirişi, yerini arayışı ve yitirişi konu edinen, kendi kendinden alıntı yapmam tuhaf kaçmazsa: Bir tür entelektüel otobiyografi denemesi."