"ฟ้าเลิกกับเขาแล้วนะ" "ฝันคงรู้แล้วนะว่าฟ้ามาที่นี่ทำไม ช่วงเวลาที่ฟ้าไม่มีฝันคือช่วงเวลาที่เลวร้ายที่สุดในชีวิต " แต่วันนี้ฟ้าเป็นอิสระแล้ว ฟ้าถึงมาอยู่ตรงนี้ มาขอโอกาสจากฝัน ฝันจะให้โอกาสฟ้าได้ไหม… ให้โอกาสฟ้า ให้โอกาสเรา" "ขอโทษด้วยนะฟ้า แต่เราแต่งงานแล้ว!" \————————————— หลังจากถูก “ระฟ้า” ผู้ชายในฝันสมชื่อที่สมบูรณ์ทั้งการศึกษา หน้าตาและฐานะ ทำให้ปวดใจจนเกินกว่าจะให้อภัย ทั้งเขายังสร้างพันธะร้อยรัดตัวเองจนเธอไม่อาจใช้ชีวิตคู่กับเขาได้ “เพลินฝัน” จึงตัดสินใจเริ่มต้นความรักครั้งใหม่กับชายหนุ่มเดินดินผู้แสนดีอย่าง “เขตดิน” แม้จะไม่หวือหวาเหมือนรักในครั้งก่อน แต่ความรักของฟ้ากับดินคู่นี้ก็กำลังไปได้สวย ไม่มีวันใดเป็นวันพิเศษ เพราะเขตดินใส่ใจท้องฟ้าอย่างเพลินฝันเสมอในทุกคืนวันที่อยู่ด้วยกัน ทว่าหัวใจของเพลินฝันต้องหวั่นไหวอีกครั้ง เมื่อระฟ้าหวนกลับเข้ามาในชีวิตเธอ ในวันที่เขาเป็นอิสระจากพันธนาการทั้งปวง ในวันที่เสียงของหัวใจเขายังคงเพรียกหาเพียงเธอ ในวันที่เพลินฝันมีเขตดิน ในวันที่ไออุ่นและความมั่นคงที่ผืนดินได้มอบให้ยังคงเอิบอาบในใจเธอ จะเป็นฟ้าที่หวนกลับไปคู่ฟ้าเหมือนดั่งวันวาน หรือจะเป็นฟ้าที่เคียงดินให้ความรักเติบโตงอกงามเช่นนี้ต่อไป นี่คือทางที่เพลินฝันต้องเลือก...เพียงหนึ่งเดียว!

“เราคือเส้นขนานที่ไม่ควรพานพบกัน แล้วไยเธอกับฉันเจอะเจอกันได้อย่างไร เป็นเพียงแค่เส้นขนานที่ผูกพันกันทางใจ ขอฉันเงยมองเธอต่อไป...ไม่มีวันได้พบเจอ” \————————————— ‘เพลงรัก ณ เส้นขนาน’ บทเพลงนี้ดังก้องกังวานในใจ “นลัท” ตลอดมา และมันดังยิ่งกว่าเดิม เมื่อเธอได้พบ ได้ช่วย ได้ใกล้ชิด และได้รัก “อริญชย์” ชายหนุ่มในฝันผู้ทำให้นลัทเป็นนลัทจนทุกวันนี้ คล้ายดังว่าเส้นขนานได้พลันมาบรรจบกัน แต่บางครั้ง...ใครบางคนอาจควรเป็นเพียงแค่ภาพฝัน เพราะการแต่งงานกับผู้ชายที่จมอยู่กับการจากลาในอดีตนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เมื่อนลัทคือรสหวานล้ำที่เติมเต็มหัวใจอันขมปร่าของอริญชย์ ทว่าเขากลับหยิบยื่นความขมขื่นนั้นให้เธอลืนกินโดยไม่รู้ตัว เมื่อใกล้ชิดจนไร้ระยะห่าง...จากอบอุ่นก็กลายเป็นอึดอัด เมื่อเขาไม่ปล่อยให้เธอได้คิดถึง...จากชิดใกล้ก็อยากลาไกล และดีที่สุดเท่าที่อริญชย์จะดีได้...ก็อาจไม่ใช่สิ่งที่นลัทต้องการ จะบรรจบหรือจากลาเพื่อกลับไปเป็นเส้นขนานดังเดิม นี่คือเวลาที่นลัทต้องตัดสินใจ

"บ้านของเราไหม้หมดแล้วเชน เราจะอยู่กันแบบนี้ต่อไปได้ยังไง สักวันมันอาจถล่มทับเรา" "ไม่..." "ใช่ มันไหม้หมดแล้ว" เขาเป็นน้ำ ส่วนเธอเป็นเหมือนไฟ แล้วชีวิตคู่จะอยู่กันไปได้อย่างไร \—- นวนิยายชุด "All my Heart รัก...หมดใจ" ประกอบด้วย : \- Night & Day คู่ฟ้าเคียงดิน : ติญญา \- Bitter & Sweet คู่รัก ณ เส้นขนาน : เอกวีย์ \- Water & Fire คู่ร้อน...ซ่อนเร้น : ภาพิมล \- Moon & Sun คู่ขวัญ...จากจันทร์ถึงอาทิตย์ : ใบสน \*หมายเหตุ: นวนิยายเรื่องนี้เคยจัดพิมพ์กับหลวยสูสำนักพิมพ์ ผู้เขียนนำมาจัดทำหนังสืออิเล็กทรอนิกส์หลังหมดสัญญา โดยคงเรื่องราวทั้งหมดดังเดิมค่ะ

“ถ้ารันอยากจะทำอะไรกับใคร แล้วไม่มีเราอยู่ในหัวเลยในช่วงเวลานั้น มันก็น่าจะชัดเจนแล้วละ ว่าเรื่องของเราควรจะจบแบบไหนดี” “หมายความว่า...” “จนกว่าจะถึงคืนวันเสาร์ เราจะเดทกับใครก็ได้” “ตั้งแต่วันจันทร์จนถึงวันอาทิตย์ เราจะแยกกันอยู่เหมือนซ้อมหย่า คืนวันเสาร์กลับมาเจอกัน เราจะได้รู้ว่า เรายังต้องการกันอยู่มั้ย” \—————————————— เพราะ “รัญชน์” คือดวงตะวัน...โดดเด่นแต่โดดเดี่ยวบนฟากฟ้า ส่วน “ชินจิ” คือดวงจันทร์...เปล่งประกายโอบล้อมไปด้วยหมู่ดาว เพราะพระอาทิตย์รักที่จะเฉิดฉายในวันทิวา ส่วนพระจันทร์ก็ยินดีที่จะทอแสงในคืนราตรี ชีวิตหลังแต่งงานระหว่างรัญชน์กับชินจิจึงไม่เป็นอย่างที่หวัง จากได้ชื่อว่าเป็น ‘คู่ขวัญ’ จากความรู้สึกใจสั่นเมื่อได้พบหน้า กลับกลายเป็นความเฉยเมยเข้ามาแทนที่ แผนเดิมพันเพื่อพิสูจน์ความรักจึงบังเกิด! เธอและเขาจะข้ามผ่านบททดสอบเหล่านี้ไปได้หรือไม่ เพราะถ้ายังรัก...ก็ไปต่อ แต่ถ้าไม่...ก็พอแค่นี้