ÇARPIM TABLOSUNU EZBERE BİLİYORDUM DAHA ZOR NE OLABİLİRDİ Kİ? Çocuktuk biz. Başka türlüydü her şey. Eğlenmek istiyorduk; eğleniyorduk. Bir mutfağı mesela, yakmak istiyorduk; yakıyorduk. Azar işitmek istiyorduk; büyük olan bize kızsın… Kızıyordu babamız. Sonra hemen seviyordu. Seviyorduk. Yaramazlıklarımızın sonuçlarını bilmek tereddüde yol açmıyordu. Yaşamı ıskalamıyorduk. Güzeldik. Çocuktuk işte. Onur Gökşen, ilk kitabı Bizim de Renkli Televizyonumuz Vardı ile Kadıköy’e hiç gitmemiş, 80’lerde ergen olmamış, Mr. Spock’u tanımayan, commodore 64’ü görmemiş, hatta kız kaçıran atmamış olanlara bile “mahalle”yi anlatmıştı. Aile fertlerimizden birine dönüşen iki kafadar kardeş Onur ve Mert ile muhteşem babalarının maceraları tam gaz devam ediyor. Kadıköy sokaklarından New York caddelerine, 8 mm film makinelerinden, aynalı gözlüklere kadar arayıp bulamadığınız ne varsa bu kitapta… Yedi Kere Sekiz’le bu nostaljiyi, başka hikâyelerle, yeni maceralarla yaşıyoruz.